Is Everybody In? Is Everybody In? The Ceremony Is About To Begin!!!

Σάββατο 20 Αυγούστου 2011

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ &... ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ!!!

Πολύ καιρό έχω να ασχοληθώ με το blog. Κοινώς χάθηκα λίγο λόγω καλοκαιριού αλλά και εκκρεμοτήτων που έχουν προκύψει. Οχι οτι έλειπα τόσο καιρό αλλά οσο καιρό ήμουν Αθήνα ήταν αδυνατο να κάτσω να γράψω.

Μια και πέρασε λοιπόν καιρός θα ξεκινήσω κάπως από το τέλος, λέγοντας πως το φετινό καλοκαίρι εξελίσσεται κάπως διαφορετικά...Πολλά πλάνα ματαιώθηκαν, άλλα αναβλήθηκαν, άλλα έγιναν όπως ακριβώς προγραμματίστηκαν και άλλα απλά προέκυψαν τελευταία στιγμή. Ίσως φταίει και η συγκυρία που τα βλέπω λίγο περίεργα, καθότι σε λίγο καιρό μετακομίζω στο Λονδίνο και με έχει πιάσει μια φοβία για αυτό το ρημάδι το άγνωστο.

Επιστρέφοντας όμως στο καλοκαίρι έχω να πω ότι αν και υπήρξαν δύσκολες στιγμές όταν ήρθε η στιγμή για χαλάρωση και διακοπές, όλα ήταν τέλεια. Το κεφάλι κενό από σκέψεις, ανησυχούσε μόνο για το σε ποια θάλασσα θα κολυμπήσουμε, που θα φάμε και γενικά τέτοια κομβικά ερωτήματα. Τα πλάνα περιείχαν το Νησί των νησιών, δηλαδή το Νησί μου (σ.σ. Κεφαλλονιά), και κάποιες άλλες μικρές αποδράσεις.

Μια από αυτές τις αποδράσεις ήταν το μέρος που σας έδειξα στην προηγούμενη ανάρτηση και φυσικά δεν είναι άλλο από το μοναδικό Καρπενήσι. Ναι ναι ξέρω...Βουνό καλοκαιριάτικα? Ναι λοιπόν βουνό καλοκαιριάτικα καθότι ο συγκεκριμένος προορισμός δεν είναι καθόλου τυχαίος μιας και στο Καρπενήσι βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγίας της Προυσσιώτισσας στην οποία η μητέρα μου έχει τάμα. Έτσι λοιπόν κάθε Ιούλιο και με αφορμή το τάμα αυτό της μαμάς μου, στο Καρπενήσι Ευρυτανίας λαμβάνει χώρα η ετήσια οικογενειακή μας εκδρομή. Η εκδρομή αυτή περιλαμβάνει τη μητέρα μου, τα αδέρφια της, τα ξαδέρφια της και τις οικογένειες τους. Ο αριθμός δεν είναι πάντα ίδιος καθότι μέσα στα χρόνια οι μικροί έγιναν μεγάλοι και για κάνα δυο χρόνια μπορεί να απομακρύνθηκαν για λίγο, αλλά υπάρχει πάντα ένας βασικός πυρήνας των μεγάλων, τον οποίο εμπλουτίζουμε εμείς οι μικρότεροι κάθε χρόνο ανάλογα με τα σχέδια.

Προσωπικά πέρασα και εγώ τη φάση ότι είμαι πια μεγάλη για να ακολουθώ τους γονείς αλλά όλοι τα ίδια είπαμε και όλοι σχεδόν εκεί είμαστε ακόμα. Και αν το καλοσκεφτώ, το τι έχουμε περάσει όλα αυτά τα χρόνια αυτής της εκδρομής μόνο γέλιο, και γλυκιά ανάμνηση μου φέρνουν. Αποκλεισμοί στο φαράγγι Πάνταβρέχει και αναγκαστική διάσχιση του με τζιπ, ατέλειωτες πεζοπορίες που πάντα για αλλού ξεκινούσαν και αλλού οδηγούσαν, απίστευτες στιγμές ατελείωτου καψίματος εγκεφάλου σε ένα τοπίο που το πράσινο του ελάτου και το διάφανο του νερού εξαφανίζουν κάθε ψήγμα σκέψης και πόσα ακόμη που θυμάμαι...

Τελοσπάντων ας μιλήσω και λίγο για αυτόν τον υπέροχο προορισμό ο οποίος λανθασμένα λογίζεται μόνο χειμερινός και αυτό γιατί το καλοκαίρι το τοπίο είναι καταπράσινο, υπάρχουν παντού τρεχούμενα νερά και τέλος στο τελείωμα μιας ζεστής μέρας η ατελείωτη βραδινή δροσιά είναι πάντοτε ανεκτίμητη. Στο Καρπενήσι έχεις πολλές επιλογές.

Για την ακρίβεια είσαι όλο επιλογές. Ξεκινώντας από την πόλη του Καρπενησίου, γραφική και πέτρινη και συνεχίζοντας στα χωριά (πολλά από αυτά ιστορικά) κάπου στο ενδιάμεσο συνειδητοποιείς ότι βουνό το καλοκαίρι δεν είναι και τόσο κακή ιδέα. Και αυτό βγαίνει από το στόμα ανθρώπου που κυριολεκτικά λατρεύει τη θάλασσα. Πάλι ξέφυγα όμως. Επειδή έχω πολλά να σας προτείνω και αυτά μπερδεύονται με τις αναμνήσεις μου και το κουβάρι δεν ξετυλίγεται θα το κάνω μέσα από φωτογραφίες, οι οποίες είναι ενδεικτικές καθώς όπως προείπα υπάρχουν πολλά για να δείτε.
Το Μοναστήρι της Παναγίας της Προυσσιώτισσας

Το φοβερό σαλούν στο δρόμο για το Μικρό και το Μεγάλο χωριό. Καφές, ποτό και υπέροχα γλυκά και σνακ.

Και πάλι το φοβερό σαλούν στο δρόμο για το Μικρό και το Μεγάλο χωριό

Η γέφυρα πάνω από το διπόταμο

Το διπόταμο (η ένωση των ποταμών Κρικελιώτη και Καρπενησιώτη)

Στην πλατεία του χωριού Προυσσός κάτω από τον πλάτανο
Το προαύλιο από το ασύλληπτο παραδοσιακό αλλαντοποιείο μετά το Μικρό και Μεγάλο χωριό

Η ταβέρνα της κυρίας Ελένης στο χωριό Γαύρος με μενού, ό,τι βγάζει το μποστάνι

Το ιστορικό χωριό Κορυσχάδες (εκεί έγινε η πρώτη κυβέρνηση του βουνού)

Η πλατεία των Κορυσχάδων κάτω από τον πλάτανο
Υ. Γ.1: Μην παραλείψετε την επίσκεψη στο αλλαντοποιείο καθότι φτιάχνει το ωραιότερο προσούτο και βραστό και καπνιστό το οποίο μπορείτε να προμηθευτείτε σε ειδική συσκευασία αλλά και να δοκιμάσετε εκεί σε μια απολαυστική και οικονομική ποικιλία κάτω από το κιόσκι με παγωμένη μπυρίτσα. Εγώ αγόρασα βραστό και σας προτείνω να το φτιάξετε μια θρυλική ομελέτα με μπόλικο πιπέρι.

Υ. Γ.2: Μην ξεχάσετε ότι στο Μεγάλο και στο Μικρό χωριό πωλούνται υπέροχα παραδοσιακά γλυκά του κουταλιού και σε όλο το μήκος του δρόμου, μοναδικό μέλι ελάτου.

Υ. Γ.3: Αν θέλετε συνδυάστε το Καρπενήσι με διακοπές στη Ναύπακτο και στην Ορεινή Ναυπακτία. Η απόσταση δεν είναι καθόλου απαγορευτική και τα τοπία θα σας ανταμείψουν.

Υ. Γ. 4: Δόξα και τιμή στην κυρία Βιργινία από το χωριό Βουτύρο που όλα αυτά τα χρόνια μας φιλοξενεί στα καταλύματα της στον ξενώνα Villa Virginia και το πρωινό της εξακολουθεί να είναι μοναδικά απλό, γιατί είναι σπιτικό και γιατί περιλαμβάνει τις πιο περίεργες μαρμελάδες φτιαγμένες από τα ακούραστα χέρια της.

Υ. Γ. 5: Να προσθέσω και κάτι άσχετο. Συν του ότι φέτος στο Καρπενήσι είδα και την Αρειανάρα και κόντεψα να ξεχάσω το όνομα μου. A ρε Αρειανάρα μου χεις πάρει τα μυαλά!!!

Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011

ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΚΟΥΙΖ!!!

Επέστρεψα για λίγο αλλά δε βρήκα το κουράγιο να ανοίξω καν τον υπολογιστή αν και εν τέλει το έκανα αλλά για πολύ λίγο. Τελοσπάντων, έχω συλλέξει για σας πολύ όμορφες εικόνες και γεύσεις από εκεί που πήγα και ειλικρινά μόλις επιστρέψω και από αυτό το μικρό πεμπτοπαρασκευοσαββατοκυριακάτικο ταξιδάκι θα επανέλθω με ντοκουμέντα! Όπως είπα και στην προηγούμενη ανάρτηση για όσους φεύγετε καλό ταξίδι αλλά και σε όσους μένετε, να τα περάσετε όσο πιο φανταστικά μπορείτε. Κλείνω με μια εικόνα, η οποία ισούται με χίλιες λέξεις...
Λατρεμένος Μύρτος
Υ. Γ.: Και ένα κουίζ-πρόδρομο της επόμενης ανάρτησης...Οι παρακάτω φωτογραφίες μαντεύετε από ποιο μέρος της Ελλάδας είναι?




Εις το επανιδείν σε λίγες μέρες......

Τετάρτη 13 Ιουλίου 2011

ΠΡΩΤΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΑΠΟΔΡΑΣΗ!!!

Τρέχω από χθες πανικόβλητη να μαζέψω τα πράγματα μου για την πρώτη καλοκαιρινή εξόρμηση...Δε θυμάμαι που έβαλα οτιδήποτε καλοκαιρινό από πέρσι και έχω κάνει ήδη τρεις επισκέψεις στα Jumbo για ανεφοδιασμό!!! Τη συγκεκριμένη στιγμή μεταξύ του πανικού σκέφτηκα πως δε μπορώ να φύγω έτσι χωρίς κανένα σημείο ζωής και χωρίς καλοκαιρινές ευχές σε όλους τους blogoφίλους.
Θα σας πω λεπτομέρειες με  την επιστροφή και εικόνες και απ' όλα. Για την ώρα εύχομαι σε όλους καλές βουτιές για όσους τυχερούς φύγουν και καλό κουράγιο σε όσους μένουν. Πολλά καλοκαιρινά φιλιά και τα λέμε πάλι σε λίγες μέρες!!!



Εφυγα.....!!!!! Γιούπιιιι!!!

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011

ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΤΥΡΟΠΙΤΑ ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!

Σήμερα το μενού περιλαμβάνει μια απολαυστική πίτα. Κλασική, παραδοσιακή και γευστική. Τυρόπιτα με σιμιγδάλι. Τη συνταγή της βρήκα από την εφημερίδα Έθνος και όποτε την έχω φτιάξει το αποτέλεσμα είναι εγγυημένο καθότι η συγκεκριμένη συνταγή είναι πανεύκολη.


ΥΛΙΚΑ:
  • 1 πακέτο φύλλο χωριάτικο
  • 500 γρ. φέτα θρυμματισμένη σε χοντρά κομμάτια
  • 3 κουτ. σούπας σιμιγδάλι χοντρό
  • 8 αβγά χτυπημένα
  • 250 γρ. βούτυρο λιωμένο
  • πιπέρι
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:
Ανακατεύουμε σε μπολ το τυρί, τα αβγά, το σιμιγδάλι και το πιπέρι. Βουτυρώνουμε ένα ταψί και στρώνουμε κάτω το πρώτο φύλλο. Το βουτυρώνουμε και απλώνουμε λίγο από το μείγμα. Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία φύλλο φύλλο μέχρι να τελειώσει η γέμιση. Χαράζουμε την πίτα, βουτυρώνουμε καλά την επιφάνεια, τη ραντίζουμε με νερό και την ψήνουμε στους 180°C σε προθερμασμένο φούρνο για μία ώρα.

Πέμπτη 30 Ιουνίου 2011

ΕΝΑ ΡΟΔΑΚΙΝΟ ΜΙΝΙΟΝ ΑΛΛΑ ΜΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΓΕΥΣΗ ΚΑΙ ΩΔΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΟΥΒΛΑΚΙ!!!



Σήμερα το απογευματάκι έκανα μία απρογραμμάτιστη επίσκεψη στο μανάβη της γειτονιάς για κεράσια και βερίκοκα. Και μπροστά στα καφάσια με τα υπέροχα φρούτα και λαχανικά, παρατήρησα ένα φρούτο που οπτικά έδειχνε απίστευτα περίεργο. Κατάλαβα πως πρόκειται για ροδάκινα, αλλά ήταν mini size και χοντρουλά. Ρωτάω τον κύριο και μου λέει ότι είναι μία σπάνια ποικιλία από ροδάκινα, τα οποία είναι απίστευτα γευστικά. Αν και προσωπικά πρώτη φορά έβλεπα τέτοια ροδάκινα, με ενημέρωσαν πως αυτά καλλιεργούνται εδώ και 35 χρόνια και ότι υπάρχει ίδια ποικιλία και σε νεκταρίνια. Αποφάσισα λοιπόν να αγοράσω λίγα για δοκιμή αλλά την ώρα που τα διάλεγα μου φαίνονταν κάπως σκληρά, οπότε μου έπλυνε ένα ο μανάβης για να δοκιμάσω και ξετρελάθηκα. Ήταν τόσο γευστικά και πάνγλυκα που από τον ενθουσιασμό μου πήρα 2 κιλά. Εν ολίγοις και για να μη μακρηγορώ, αν τα βρείτε δοκιμάστε τα οπωσδήποτε. Είναι το κάτι άλλο και σε εργονομικό σχήμα!










Υ.Γ.: Προ ολίγων ημερών είδα στο μουσικό κανάλι mad ένα βιντεοκλίπ και πραγματικά κόντεψα να πέσω από την καρέκλα. Είναι το πιο cult και gourmet βίντεο που έχω δει!!! Με άλλα λόγια είναι μια ωδή στο greek souvlaki! Τιμή και δόξα στα παιδιά για το αβίαστο γέλιο που μου προκάλεσαν δεδομένων των δύσκολων ημερών!!!

Τρίτη 28 Ιουνίου 2011

ΓΙΑ ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΓΥΡΙΖΩ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ???

Υπό τη σκιά του επερχόμενου καταιγιστικού διημέρου και της απίστευτης φιλολογίας-παραφιλολογίας που ήδη το προϋπαντίζει, δεν νιώθω ότι έχω ιδιαίτερη διάθεση για τίποτα. Κοιτάζοντας μπροστά βλέπω ένα τόσο μακάβρια θολό τοπίο που με κάνει να νιώθω  ξανά τον παιδικό φόβο μου για το σκοτάδι που μέχρι προσφάτως νόμιζα πως έχω αφήσει πίσω. Αλλά είναι ακόμα εδώ και η μεγάλη διαφορά είναι ότι ο φόβος μου πλέον είναι σαφώς πιο γιγαντωμένος και πιο ζωντανός.
Δεν υπάρχουν λόγια για να ειπωθούν γιατί τα λόγια είναι φτωχά και γιατί επίσης την ώρα που γράφω αυτές τις σκέψεις, παράλληλα ακούω στο κανάλι ALTER μια κοινωνιολόγο να μιλά για έγκυες που περιμένουν σε ουρές για συσσίτια και παιδάκια με σοβαρά προβλήματα αβιταμίνωσης και τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών να πετάει χαρταετό. Οπότε εδώ είναι που κολλάει και το ρητό "Φωνή βοώντος εν τη ερήμω". Και είναι και ο Πάγκαλος που λέει τα δικά του καθώς και όλη η παλιοπαρέα.

Υ.Γ.1: Αναρωτιέμαι!!! Πότε θα καταλάβει ο Πάγκαλος ότι όταν ανοίγει το στόμα του να μιλήσει, αυτά που λέει ακούγονται? Έχει κάνει τόσες δηλώσεις κατά καιρούς που κάθε φορά με κάνει αφενός να καραφλιάζω και αφετέρου με κάνει να διερωτώμαι γιατί δεν παύει η ασυλία και γιατί δεν επεμβαίνει αυτεπάγγελτα ο εισαγγελέας?

Υ.Γ.2: Παραθέτω μερικές από τις ολέθριες ατάκες, κάτι σαν ποτ πουρί για να θυμηθούμε όλοι μαζί:
  • για τα Ίμια πατήστε εδώ.
  • για το χρέος πατήστε εδώ.
  • για τους δημόσιους υπαλλήλους πατήστε εδώ.
  • για το μεσοπρόθεσμο πατήστε εδώ.
Υ.Γ.3: Α ρε Αϊνστάιν τι μεγάλη κουβέντα είπες:
"Δυο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, αλλά δεν είμαι σίγουρος για το πρώτο".

Υ.Γ.4: Δεν ξέρω τι να ευχηθώ απλά θα πω "Καλά μας κουράγια"!!!



Σάββατο 25 Ιουνίου 2011

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ CUPCAKES ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΜΒΟΛΙΜΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ-ΕΦΙΑΛΤΗΣ!!!

Αισίως φτάσαμε στο τελευταίο Σάββατο του Ιούνη. Καύσωνας και λιοπύρι και ακόμα κανένα μπάνιο στο ενεργητικό μου. Αν είχα εδώ τον ξάδερφό μου θα άκουγα σε επανάληψη τον εφιάλτη των παιδικών μου χρόνων που ακούει στο όνομα Δημήτρης και ο οποίος περίπου τέτοιες μέρες με έπρηζε με την εξής ατάκα: "Σόφη τελείωσε ο Ιούνης, πάει το καλοκαίρι!" Και φυσικά πόσο θέλει ο άνθρωπος για να πάθει κατάθλιψη ακούγοντας συνεχώς και αδιαλείπτως αυτή τη φράση.

Τέλοσπάντων αναμνήσεις, αναμνήσεις... Ας επιστρέψω στην κυρίως ανάρτηση όμως, η οποία έχει θέμα το παρθενικό μου ταξίδι στον πολύχρωμο και ζαχαρωτό κόσμο των cupcakes. Ναι λοιπόν αποπειράθηκα να δημιουργήσω τα δικά μου cupcakes γιατί βαρέθηκα να πηγαίνω στην Κηφισιά και να ξεροσταλιάζω μπροστά από τη βιτρίνα του Hamptons Cupcakes μη μπορώντας να αποφασίσω ποιο cupcake να αγοράσω.

Αλλά επειδή δεν είχα υπόψη μου καμία συνταγή, σέρφαρα στο internet και κατέληξα σε δύο συνταγές. Μία για cupcake βανίλιας από το site της εκπομπής chef στον αέρα και μία για cupcake σοκολάτας από το www.pastrychef.gr. Kαι μπορώ να πω πως το αποτέλεσμα με δικαίωσε. Βγήκαν εξαιρετικά και καταναλώθηκαν σχεδόν αστραπιαία.

ΥΛΙΚΑ (για τα cupcakes σοκολάτας):
  • 1 1/2 κούπα(ες) αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  •  1/2 κούπα(ες) άγλυκο κακάο
  • 2 κ.γλ. στιγμιαίος καφές (σκόνη)
  • 1 κούπα(ες) ζάχαρη 
  • 1 κ.γλ. baking powder
  • 1/2 κ.γλ. σόδα 
  • 1 πρέζα αλάτι
  • 3/4 κούπα(ες) γάλα
  • 1/2 κούπα(ες) λάδι
  • 1/2 στικ βανίλια
  • 2 κ.γλ. μηλόξυδο

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:


Σε ένα μπολ ρίχνουμε το γάλα, το λάδι, τη βανίλια και το μηλόξυδο, ανακατεύοντας καλά κι ομογενοποιώντας. Στον κάδο του μίξερ χτυπάμε με το σύρμα πρόχειρα το αλεύρι καλά αλεσμένο, το κακάο, τον καφέ, τη ζάχαρη, το baking,τη σόδα και το αλάτι. Προσθέτουμε τμηματικά το μπολ με τα υγρά υλικά στα στέρεα, στον κάδο. Χτυπάμε μέχρι να ενωθούν τελείως όλα τα υλικά. Τοποθετούμε τις ειδικές θήκες ψησίματος σε φόρμες για muffin και τις γεμίζουμε με το μείγμα, μέχρι τη μέση ή και λίγο παραπάνω. Τέλος, ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180°C για 10'-12', μέχρι να ψηθούν και να στεγνώσουν τα κεκάκια και τα αφήνουμε να κρυώσουν.


ΥΛΙΚΑ (για τα cupcakes βανίλιας):
  • 230 γρ. μαργαρίνη Βιτάμ, σε θερμοκρασία δωματίου
  • 230 γρ. ζάχαρη
  • 4 αβγά
  • 230 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
  • 2 κ.γ. εσάνς βανίλιας (ή σκόνη βανίλια διαλυμένη σε νερό)
  • 4 κ.σ. γάλα
  • Ξύσμα πορτοκαλιού ή κουβερτούρα σε σταγόνες

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς. Τοποθετούμε τις χάρτινες θήκες στην ειδική φόρμα για ατομικά κέικ. Χτυπάμε τη μαργαρίνη με τη ζάχαρη στο μπολ του μίξερ μέχρι να γίνει αφράτο το μείγμα, και προσθέτουμε τα αβγά ένα-ένα.  Κοσκινίζουμε και προσθέτουμε το αλεύρι μέσα στο μείγμα. Συνεχίζουμε να χτυπάμε και ρίχνουμε τη βανίλια και το γάλα. Χτυπάμε μέχρι να ομογενοποιηθούν τα υλικά και το μείγμα μας είναι έτοιμο. Αν θέλουμε το χωρίζουμε στα τρία και φτιάχνουμε τρεις εκδοχές από cupcakes: με ξύσμα πορτοκαλιού, με σταγόνες κουβερτούρας και σκέτο. Προσεκτικά μοιράζουμε το μείγμα στις χάρτινες φόρμες, γεμίζοντας περίπου τα 2/3 της κάθε φόρμας.  Ψήνουμε στο φούρνο για περίπου 22 λεπτά μέχρι να αποκτήσουν χρυσαφί χρώμα.  Ελέγχουμε με οδοντογλυφίδα το κέντρο ενός κέικ για να δούμε αν είναι έτοιμο. Αν βγει καθαρή, τα βγάζουμε από το φούρνο και τα αφήνουμε να κρυώσουν. 


ΥΛΙΚΑ (για την επικάλυψη βανίλιας):
  • 450 γρ. άχνη ζάχαρη
  • 170 γρ.  Βιτάμ μαργαρίνη, σε θερμοκρασία δωματίου
  • 2 κ.σ. γάλα
  • ½  κ.γ. εσάνς βανίλιας (ή σκόνη βανίλια διαλυμένη σε νερό)


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:

Εν τω μεταξύ ετοιμάζουμε την επικάλυψη βανίλιας. Χτυπάμε τη μαργαρίνη στο μίξερ μέχρι να αποκτήσει κρεμώδη υφή.  Προσθέτουμε τη ζάχαρη, το γάλα και τη βανίλια και τα χτυπάμε όλα μαζί μέχρι το μείγμα να γίνει ομοιογενές και κρεμώδες. Συνεχίζουμε να χτυπάμε, μέχρι η επικάλυψη να γίνει αφράτη και απαλή σε υφή. Γαρνίρουμε τα cupcakes όταν κρυώσουν.

Υ. Γ. 1: Μόνο 3 cupcakes διεσώθησαν και συνεπώς πόζαραν στο φωτογραφικό φακό. Τα υπόλοιπα είναι ήδη παρελθόν.
 
Υ. Γ. 2: Κατόπιν ωρίμου σκέψεως καταλήγω ότι τα λευκά cupcakes μου αρέσουν περισσότερο από τα σοκολατένια αν και σοκολατομανής.

Υ. Γ. 3: Τέλος για extra decor πασπάλισα από πάνω πολύχρωμη τρούφα!!!

Τρίτη 21 Ιουνίου 2011

Η ΠΙΟ "ΓΛΥΚΕΙΑ" ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ!!!

21η του Ιούνη σήμερα, θερινό ηλιοστάσιο. Τουτέστιν μπήκε και επίσημα το καλοκαιράκι. Μπάνια, ήλιος, θάλασσα, παγωτά, ωραία φαγάκια, ωραία παρέα και θετική σκέψη. Και όλα θα πάνε καλά. Προσωπικά, μετράω αντίστροφα το χρόνο για να πάω στο νησί μου. Ανυπομονώ και δεν κρατιέμαι. 

Ωστόσο ξέρω πως μπορεί να μην πάνε όλοι φέτος διακοπές όμως το εύχομαι ολόψυχα να το κατορθώσουν. Αλλά ακόμα και αν δεν γίνει αυτό πάντα υπάρχει τρόπος να περνάμε όμορφα, αρκεί να δουλέψει η φαντασία. Να ας πούμε για παράδειγμα εγώ μια χρονιά δεν πήγα διακοπές αλλά πέρασα μοναδικά. Διαμόρφωσα το μπαλκόνι μου έτσι που νόμιζες ότι θα κάνεις μπλουμ σε θάλασσα. Με λουλούδια, μουσικούλα, καφεδάκια, καλή παρέα, δροσερά φρούτα, κεράκια (το βράδυ) και πολύ καλή διάθεση κατόρθωσα να περάσω υπέροχα και εναλλακτικά. 

Με άλλα λόγια αυτοσχεδιάστε!!! Ούτως ή άλλως και ως γνωστόν, το μυαλό και η δημιουργική φαντασία, όταν υπάρχει διάθεση, κάνει θαύματα.

Βέβαια καθότι καλοκαίρι και καθότι σήμερα είναι η επίσημη πρώτη δε μπορεί ως γεγονός να περάσει στα ψιλά. Για το λόγο αυτό κερνάω λαχταριστό σουφλέ σοκολάτας με υπέροχο παγωτό βανίλιας και σιρόπι σοκολάτας.

Υ. Γ. : Άντε και καλές βουτιές!!!


Κυριακή 12 Ιουνίου 2011

ΤΟ ΚΙΤΡΙΝΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΥΠΕΡΟΧΗ ΙΤΑΛΙΚΗ ΤΟΥΡΤΑ!!!

Καλησπέρα σε όλους. Δεν ξέρω πως είναι συνεννοημένος έτσι ο καιρός αλλά θα μας στείλει όλους στο γιατρό. Πολύ καταθλιπτικός. Τελοσπάντων θα το αντιπαρέλθω και για να το επιτύχω πλήρως θα ανεβάσω τις φωτογραφίες από ένα από τα αγαπημένα μου γλυκά που πριν λίγο ολοκλήρωσα. Έχει το όνομα λουλουδιού, χρώμα κίτρινο (σ.σ. αρειανό), κατάγεται από την Ιταλία και λέγεται Τούρτα Μιμόζα. Και είναι δροσερό, ελαφρύ σε γεύση και μοναδικό σε αρώματα.   



ΥΛΙΚΑ:
Για το παντεσπάνι:
  • αλεύρι 150 gr      
  • ζάχαρη 150 gr       
  • 4 αυγά      
  • μια πρέζα αλάτι     
  • 1 κλωνάρι φυσικής βανίλιας      
  • Ένα κουταλάκι του γλυκού baking powder 
Για να μουλιάσουμε το παντεσπάνι:
  • 100 ml νερό     
  • 50 ml σιρόπι ανανά από την κονσέρβα    
  • 65 g ζάχαρη      
  • 1 / 2 ποτήρι λικέρ limoncello      
  • 1 φλούδα λεμονιού 
Για την κρέμα:
  • 2 κρόκους αυγών      
  • γάλα 500 ml     
  • ζάχαρη 200gr      
  • αλεύρι 70gr      
  • 1 φλούδα λεμονιού    
  • 300 ml κρέμα γάλακτος     
  • 1 κονσέρβα ανανά σε μικρά κυβάκια  



ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:
Για το παντεσπάνι:   Χτυπάμε τα αυγά με τη ζάχαρη, προσθέτουμε μια πρέζα αλάτι, την φλούδα λεμονιού τριμμένη και σταδιακά το κοσκινισμένο αλεύρι και μετά προσθέτουμε το baking powder. Αδειάζουμε το μείγμα σε ένα τσέρκι 26 εκατοστών με πάτο αλειμμένο με βούτυρο και αλευρωμένο. Το ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160 ° C για 30 λεπτά περίπου. Μόλις ψηθεί, το βγάζουμε από το φούρνο και το αφήνουμε να κρυώσει.  
Για την κρέμα:  Σε ένα μπολ ανακατεύουμε τη ζάχαρη με το αλεύρι. Σε ένα άλλο σκεύος χτυπάμε τους κρόκους και ανακατεύουμε συνεχώς με ξύλινη κουτάλα. Έπειτα, προσθέτουμε το ένα μείγμα στο άλλο και ανακατεύουμε να ενσωματωθούν όλα τα υλικά. Στη συνέχεια τα ρίχνουμε σε ένα κατσαρολάκι, προσθέτουμε το γάλα, την φλούδα λεμονιού και ανακατεύουμε πάνω από το μάτι μέχρι να έρθει σε βρασμό σε μέτρια φωτιά ανακατεύοντας συνεχώς με ξύλινη κουτάλα. Έπειτα αποσύρουμε από τη φωτιά, αφαιρούμε τη φλούδα λεμονιού και αφήνουμε την κρέμα να κρυώσει ανακατεύοντας κατά διαστήματα για να αποφευχθεί η κρούστα στην επιφάνεια. Κατά τη διάρκεια χτυπάμε την κρέμα γάλακτος μέχρι να σφίξει και προσθέτουμε την κρέμα που έχει κρυώσει ανακατεύοντας από κάτω προς τα πάνω με ένα ξύλινο κουτάλι. Τέλος, κόβουμε τον ανανά από την κονσέρβα σε κυβάκια και τον προσθέτουμε στο μείγμα ανακατεύοντας με την κουτάλα.  
Για το σιρόπι λικέρ:  Βάζουμε το νερό, το σιρόπι από τους ανανάδες, τη ζάχαρη και την φλούδα λεμονιού σε μια μικρή και ανακατεύουμε και το αφήνουμε ώσπου να έρθει σε βρασμό. Έπειτα το αποσύρουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το λικέρ και αφήνουμε να κρυώσει. 
Για τη σύνθεση της τούρτας:  Κόβουμε την κορυφή από το παντεσπάνι. Η φετούλα που θα κόψετε πρέπει να είναι πάρα πολύ λεπτή. Στη συνέχεια, αφαιρούμε απαλά το εσωτερικό κάνοντας το μικρά ψίχουλα και έτσι ουσιαστικά το παντεσπάνι μένει κούφιο. Μετά ψεκάζουμε το παντεσπάνι εσωτερικά και εξωτερικά με το σιρόπι και περιχύνουμε το παντεσπάνι με την κρέμα. Σκεπάζουμε με το κομματάκι από το παντεσπάνι που αφαιρέσαμε από πάνω, το ψεκάζουμε πάλι με λίγο σιρόπι και πασπαλίζουμε με τα ψίχουλα από το εσωτερικό από το παντεσπάνι. Το βάζουμε στο ψυγείο για να παγώσει αλλά θα ήταν καλύτερα να το βάλετε σε ένα κουτί από ζαχαροπλαστείο για να έχει καλύτερη υφή το γλυκό. 

Καλή Όρεξη!!!

Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011

ΠΑΣΤΙΤΣΙΟ ΜΕ ΛΙΓΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΦΙΛΙΚΟ BLOG!!!

Τσαγκαροδευτέρα σήμερα και ως γνωστόν κατά το πλείστον το μεσημεριανό περιλαμβάνει το φαγητό της Κυριακής. Και στην προκειμένη περίπτωση το μενού περιλάμβανε τιμημένο και ωραιότατο παστίτσιο. Αλλά επειδή δεν την κατέχω καθόλου τη συνταγή, εμπιστεύτηκα τη συνταγή από το πολύ αγαπημένο και χρυσοχέρικο blog Συνταγές της Καρδιάς. Και το αποτέλεσμα ήταν υπέροχο. Ένα εύγευστο, ξεροψημένο και με υπέροχη μπεσαμέλ παστίτσιο το οποίο καταευχαριστηθήκαμε και ως εκ τούτου τσακίσαμε. Επαναλαμβάνω τη συνταγή, η οποία είναι από τις Συνταγές της Καρδιάς, για λόγους ευκολίας.


ΥΛΙΚΑ:

  • 1 κιλό μακαρόνια Νο 5 (για την ακρίβεια 1 πακέτο και μισό περίπου)
  • ¾ κιλού κιμά
  • ¼ κιλού κεφαλοτύρι τριμμένο
  • 2 – 3 ώριμες ντομάτες ή ντοματάκι ψιλοκομμένο ή πελτέ 1 κουταλιά
  • μαϊντανό
  • λάδι
  • αλάτι, πιπέρι
  • φρυγανιά τριμμένη
  • λίγο βιτάμ
ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΠΕΣΑΜΕΛ:

  • 10 κουταλιές αλεύρι
  • 7 κούπες του τσαγιού γάλα
  • 2 αυγά (μόνο τους κρόκους)
  • 75 gr Βιτάμ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:
Για τον κιμά:
Τρίβουμε τα κρεμμύδια, αποφλοιώνουμε τις ντομάτες και τις τρίβουμε στον τρίφτη. Βάζουμε το κρεμμύδι στην κατσαρόλα με λίγο νερό να μαραθεί, και στη συνέχεια τις ντομάτες με λίγο λάδι. Αφήνουμε λίγο να πάρει μια δύο βράσεις, ρίχνουμε τον κιμά, πιπέρι, μαϊντανό και αλάτι. Το αφήνουμε να βράσει σε σιγανή φωτιά μέχρι να απορροφηθούν όλα τα υγρά.
Για τα μακαρόνια:
Βράζουμε τα μακαρόνια σε αλατισμένο νερό, τα στραγγίζουμε, τα λαδώνουμε, ρίχνουμε το ½ από το τυρί και τα ανακατεύουμε. Λαδώνουμε το ταψί μας και ρίχνουμε τα μισά από τα μακαρόνια ώστε να καλυφτεί ο πάτος του. Από πάνω ρίχνουμε τον κιμά που έχουμε ετοιμάσει και λίγο τυρί τριμμένο (την μισή ποσότητα από αυτό που έμεινε). Στη συνέχεια ρίχνουμε λίγα μακαρόνια περίπου τα μισά ίσως και λίγο λιγότερα από αυτά που έμειναν, τα αφήνουμε και πάμε να φτιάξουμε τη μπεσαμέλ.
Για τη μπεσαμέλ:
Βάζουμε σε μία κατσαρόλα το γάλα να ζεσταθεί. Σε μιαν άλλη κατσαρόλα λιώνουμε το Βιτάμ και ρίχνουμε λίγο λίγο το αλεύρι, ανακατεύοντας με μία ξύλινη κουτάλα ή με σύρμα αυγών για να διαλυθεί καλά και να μην σβολιάσει. Αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και ρίχνουμε το γάλα μέσα λίγο λίγο ανακατεύοντας διαρκώς. Τοποθετούμε την κατσαρόλα ξανά στη φωτιά και συνεχίζουμε το ανακάτεμα μέχρις ότου πήξει το μείγμα και γίνει μία λεία κρέμα. Αποσύρουμε από τη φωτιά και ρίχνουμε αλάτι, πιπέρι και τους 2 κρόκους καλά χτυπημένους και συνεχίζουμε το ανακάτεμα. Τέλος περιχύνουμε το ταψί με τη μπεσαμέλ και ρίχνουμε σε όλη την επιφάνεια της μπεσαμέλ το υπόλοιπο τυρί που έμεινε, την φρυγανιά και ρίχνουμε λίγο Βιτάμ σε κομματάκι. Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για περίπου μισή ώρα, ώσπου να ροδίσει από πάνω.

Υ.Γ.1:Τα υλικά είναι για ταψί διαμέτρου 34cm (μέτριο σε μέγεθος).
Υ.Γ.2: Ευχαριστώ πολύ Αμαλία από το Συνταγές της Καρδιάς.
Υ.Γ.3: Απολαύστε την παρακάτω απίστευτη διαφήμιση, την οποία κάθε φορά που βλέπω λύνομαι στο γέλιο. Όταν υπάρχει έμπνευση...