ΗΤΑΝ ΤΕΛΕΙΑ...

Τελικά όταν όντως ηρεμούμε έρχονται τα καλύτερα και ενίοτε τα πιο αισιόδοξα. Το διαπίστωσα το φετινό καλοκαίρι και από την καλή και από την ανάποδη. Και από την πλευρά της μη ηρεμίας αλλά και από την πλευρά της γαλήνιας σκέψης που σου προσφέρει μια βαθιά ανάσα και η επακολόλουθη διαπίστωση πως με ηρεμία...όλα καλά θα πάνε. Και έτσι και έγινε λοιπόν.

Το καλοκαίρι ήταν φανταστικό. Οι μέρες στην Κεφαλλονιά πέρασαν σα νεράκι. Με μισή καρδιά έφυγα αλλά με γεμάτη καρδιά από απίστευτες στιγμές. Το φετινό ημερολόγιο παραλίας ήταν...ήταν...ένα πολύ ενδιαφέρον και σχεδόν μαγικό ταξίδι και τώρα που γύρισα θα ενσωματωθεί στο γενικότερο ημερολόγιο του καλοκαιριού που υπήρξε ίσως το πιο περίεργο, ιδιαίτερο, γεμάτο και ενδιαφέρον καλοκαίρι των τελευταίων πολλών χρόνων...Μέσα σε αυτό το καλοκαίρι είδα, άκουσα, έζησα πολλά και επανεκτίμησα αρκετά...κάνοντας για τρίτη φορά σε διάστημα 2 περίπου χρόνων στροφή 180 μοίρες...με κατεύθυνση όλα αυτά που αποτελούν τις φετινές καλοκαιρινές εμπειρίες.

Υ. Γ.1: Πως γίνεται κάθε φορά στην Κεφαλλονιά να πηγαίνω και να γυρνάω άλλος άνθρωπος....για μένα αυτό το νησί τείνει να αποδειχθεί μαγικό...

Υ. Γ.2: Παραμύθια...κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι δεν υπάρχουν..σε πείσμα τους και επειδή κάποιους από μας, μας μάθανε να πιστεύουμε σε τέτοια μαγικά κατασκευάσματα...τα παραμύθια υπάρχουν!!!

...ΑΠΟΣΙΩΠΗΤΙΚΑ...ΚΑΙ ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΙ!!!

"Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή σου που συνειδητοποιείς ποιος έχει σημασία, ποιος δεν είχε ποτέ, ποιος δεν θα έχει ξανά και ποιος θα έχει για πάντα. Γι' αυτό μη στεναχωριέσαι για ανθρώπους από το παρελθόν σου, υπήρχε λόγος που δεν κατάφεραν να είναι μαζί σου στο μέλλον σου."

Με αυτή τη σκέψη θα κλείσω σήμερα το laptop για το υπόλοιπο των διακοπών, αφού τόσες μέρες ήταν αναγκαίο να το κρατήσω ανοιχτό λόγω ανοιχτών εργασιών με Αθήνα. Σήμερα όμως διευθετήθηκαν όλες οι λεπτομέρειες και επομένως ο υπολογιστής κλείνει...ωσότου αυτό το ευτυχές και αναπάντεχα ιδιαίτερο ταξίδι στην αγαπημένη μου Κεφαλλονιά λάβει τέλος...και τα κεφάλια μπουν και πάλι μέσα...

Ωστόσο τα ηλιοβασιλέματα και τα βράδια στην παραλία είναι ακόμη μπροστά...και μαζί με τα προηγούμενα δημιουργούν ένα εκπληκτικό ημερολόγιο παραλίας για το γενέθλιο έτος 2012...που ως τώρα αποδεικνύεται ιδιαίτερο και θεωρητικά προμηνύεται ενδιαφέρον...

Y. Γ.: ... αποσιωπητικά...το έχω ξαναπεί...μεγάλο σημείο στίξης...λέει πολλά και επιτρέπει να εννοηθούν περισσότερα...

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑΣ...

Έλα να παίξουμε.

Θα σου χαρίσω την βασίλισσα μου

( Ήταν για μένα μια φορά η αγαπημένη

Τώρα πια δεν έχω αγαπημένη )

Θα σου χαρίσω τους πύργους μου

( Τώρα πια δεν πυροβολώ τους φίλους μου

Έχουν πεθάνει καιρό πριν από μένα )

Κι ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου

Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τι τους θέλω;

( Τραβάνε μπρος , τυφλοί , χωρίς καν όνειρα ) 

Όλα , και τ’ άλογα μου θα σ’ τα δώσω

Μονάχα ετούτον τον τρελό μου θα κρατήσω

Που ξέρει μόνο σ’ ένα χρώμα να πηγαίνει

Δρασκελώντας τη μια άκρη ως την άλλη

Γελώντας μπρος στις τόσες πανοπλίες σου

Μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά

Αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις.

Κι αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα.
(Μ. Αναγνωστάκης - Το Σκάκι)

 

Μύρτος 04/08/2012...μια Αθηναϊκή παρέα με συντροφιά ένα υπέροχο ελλειπτικό φεγγάρι 2 ημερών...πέρασε ένα αξέχαστο βράδυ σε μια παραλία που η μαγεία υπάρχει σε αφθονία...αλλά και η παρέα ήταν μοναδική...

Y .Γ.1: Ειλικρινά κάντε ένα κόπο και ακούστε το τραγούδι...είναι πολύ ωραίο...

Υ. Γ.2: Μια σοφή ψυχή, χθες, μου ψιθύρισε ένα μεγάλο μυστικό...και μαζί με τη δροσούλα και την αύρα της θάλασσας του Μύρτου μου γαργάλισαν το αυτί...."Σοφάκι όταν ηρεμούμε έρχονται τα καλύτερα..."...μπορεί και να έχει δίκιο...οψόμεθα...

ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ...

Όταν είσαι εδώ...

 

όλα φαντάζουν αλλιώς...

όλα αποκτούν άλλο νόημα...

το μυαλό στροφάρει με ένα τρόπο νηφάλια μαγικό...
μακριά από την τρέλα μιας πόλης και μιας ζωής που πολλές φορές δε μου φαντάζει καν οικεία...

Adios και à bientôt...

ΕΦΥΓΑ...ΦΕΥΓΩ...ΘΑ ΦΥΓΩ...

Τι μπορεί να εννοεί ο ποιητής (λέμε τώρα) με αυτόν τον τίτλο? Η ανάρτηση αυτή θα είναι λιτή πλην όμως περιεκτική...

Επιστρέφοντας στα του τίτλου δε με έχει πιάσει καμιά τρέλα με το να κλίνω ρήματα προφανώς...αλλά έτσι νιώθω εδώ και λίγες μέρες. Και αμέσως γίνομαι πιο σαφής.

ΕΦΥΓΑ: Θα πει πως εδώ και μέρες το μυαλό μου έχει φύγει και ταξιδεύει ήδη στις διακοπές. Κλείνω τα μάτια και βλέπω θάλασσα, λίγη αναγκαία ξεγνοιασιά, ξεκούραση...με λίγα λόγια ευτυχισμένες στιγμές...

ΦΕΥΓΩ: Εδώ και λίγες ώρες ετοιμάζομαι για τις διακοπές. Κλασική Σόφη τελευταία στιγμή...Πήγα και φέτος στο παιχνιδάδικο για να πάρω κουλούρα, στρώμα, μπάλα, ρακέτες...μόνο κουβαδάκια και τσουγκράνες δεν πήρα, όχι επειδή δεν ήθελα, αλλά είπα να μην εκτεθούμε...

ΘΑ ΦΥΓΩ: Είναι ο πιο έγκυρος χρόνος από τους τρεις και ο πιο πολυπόθητος. Λίγες ώρες έμειναν και αναχωρώ για το νησί μου και όχι μόνο, καθότι φέτος το πρόγραμμα θα έχει σίγουρα και Ιθάκη την οποία λατρεύω και την οποία έχω χρόνια να επισκεφθώ...Στα χνάρια του Οδυσσέα λοιπόν και ποιος ξέρει το ταξίδι μπορεί να είναι συναρπαστικό...

Θα κλείσω εδώ την ανάρτηση διότι εύκολα θα ξεφύγω και θα αρχίσω να φλυαρώ. Όχι τίποτα άλλο δε θα προλάβω κιόλας...

Οπότε λέω  bye bye για την ώρα, ωστόσο δε θα χαθώ τελείως και αυτό γιατί φέτος έχω και internet στο σπίτι μου στην Κεφαλονιά...οπότε θα κάνω επισκέψεις και μπορεί να προκύψει και κάποια ανάρτηση...

Υ. Γ.: Να περάσετε τις πιο υπέροχες διακοπές...είτε πάτε κάπου είτε όχι...εξάλλου οι διακοπές είναι πολλά περισσότερα από μια απλή βαλίτσα και ένα απλό ταξίδι. Ο καθένας τις εννοεί διαφορετικά και τις εκτιμά με τον τρόπο του...Έφυγα...

Η ΜΕΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΦΕΡΕ ΣΚΕΨΕΙΣ...

Έχοντας επιστρέψει από Κεφαλονιά και σκεπτόμενη το περασμένο τριήμερο, διαπίστώνω οτι το μυαλό μου είναι ακόμα εκεί. Αν και γνωρίζω οτι για την ώρα δε μπορώ να τα παρατήσω όλα και να πάω κάπου ήρεμα, η ιδέα στο μυαλό μου ζεσταίνει πως θα ήθελα κάποτε να ζήσω όπως ζω εκεί.

Απλά, κοντά στη φύση...στο βουνό και στη θάλασσα. Και για όλα τα υπόλοιπα που με ενδιαφέρουν...όπως σινεμά, θέατρο, μουσική...να πετάγομαι για αθηναϊκές και όχι μόνο βόλτες.

Το σκεφτόμουν την Παρασκευή το βράδυ, ξημερώματα προς Σάββατο, στο μπαλκόνι μου στην Κεφαλονιά οτι...ιδανικά πλέον ξέρω πως θα ήθελα να ζω "όταν μεγαλώσω" (για να θυμηθώ και τη σχολική ατάκα)...

Θα ήθελα να ζω κάπου ήρεμα και ήσυχα, κάπου που να έχει θάλασσα αλλά και βουνό και πολλά λουλούδια..και κάθε τόσο "που ξυπναει" ο ανήσυχος εαυτός μου να βάζω στο σάκο βιβλία, φωτογραφική, ένα mp3 (με μεγάλη χωριτικότητα)...και λίγα ρούχα και να γίνομαι κατά διαστήματα πολίτης του κόσμου...και έτσι να περνάνε τα χρόνια και να ζω πραγματικά...

Βέβαια κάπου εδώ είναι πιθανό να ακουστεί από κάπου κάποια φωνή που να λέει...σαν κάπως πολλά να θές...Ωστόσο, αν με ρώταγε κάποιος αν πιστεύω οτι υπάρχει έστω και η απειροελάχιστη πιθανότητα να το ζήσω...θα απαντούσα χρησιμοποιόντας μια παλιά ανάρτηση (εδώ) και συγκεκριμένα, μνημονεύοντας τα λόγια του Bernard Shaw:  

"Μερικοί άνθρωποι σκέφτονται τα πράγματα όπως είναι και ρωτάνε «γιατί». Εγώ τα ονειρεύομαι όπως θα ήθελα να είναι και σκέφτομαι γιατί όχι".

Και αυτή η φράση είναι αλήθεια μαγική. Κρύβει ένα μεγάλο μυστικό και μια ουσιαστική αλήθεια...οτι δηλαδή τα πράγματα πολλές φορές χρειάζεται να τα βοηθήσουμε και να τα κάνουμε και με το μυαλό μας όμορφα, να τα πλάθουμε ή καλύτερα να τα υφαίνουμε ονειρευόμενοι πως όλα είναι πιθανά...ακόμη και τα πιο απίθανα. Και αυτή η αλήθεια που είναι και μυστικό είναι τόσο δυνατή..έχει τη δύναμη να σφίγγει το χέρι όσων την πιστεύουν και να τους βοηθά να πουν "γιατί όχι?"

Παράλληλα και κατά την προσφιλή μου συνήθεια...υπάρχει φυσικά ένα βιβλίο που μιλάει για αυτή την απλότητα και την ηρεμία στον τρόπο ζωής. Το βιβλίο αυτό είναι του Ερμάν Έσσε (γερμανοελβετός μυθιστοριογράφος και ποιητής) και έχει τίτλο «Πήτερ Κάμεντσιντ»:

«Ήθελα να σας θυμίσω ότι δεν είμαστε θεοί, που μόνοι και αβοήθητοι δημιουργήσαμε την ύπαρξή μας αλλά παιδιά και συστατικά μέρη της γης, του κοσμικού σύμπαντος. Ήθελα να σας θυμίσω ότι μαζί με τα τραγούδια των ποιητών και τα όνειρα της νύχτας μας, ποτάμια, θάλασσες, ταξιδιάρικα σύννεφα και καταιγίδες, γίνονται σύμβολα, φωλιές μιας νοσταλγίας που ζυγιάζει ανάμεσα γης και ουρανού τα φτερά της και που μόνος σκοπός της είναι η θριαμβευτική επιβεβαίωση της αθανασίας κάθε ζωντανού πλάσματος. Οροσειρές, θάλασσες και πράσινα νησιά, σε όλα ήθελα να δώσω δυνατή ελκυστική φωνή, να σας μιλήσουν και να σας αναγκάσω έτσι να δείτε πόσο πολύπλευρη, παλλόμενη είναι η ζωή που ανθίζει και ξεχύνεται παντού, έξω από τις πολιτείες και τα σπίτια σας.»

Υ. Γ.: Ένα είναι βέβαιο. Τα βιβλία είναι μεγάλη ανάσα. Κρυβούν πολλά μυστικά και πολλές απαντήσεις. Πολλές φορές μέχρι και απαντήσεις σε ερωτήματα που δεν έχουν ακόμη τεθεί...

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ!!!

Γύρισα από το νησί μου και ένα έχω να πω... Ήταν φανταστικά! Η θάλασσά μου, τα μέρη μου, η θέα από το μπαλκόνι μου, η καλλιτεχνική πλευρά της Κεφαλονιάς που πάντα με γεμίζει εικόνες και ιδέες...Όλα! Λογικά θα έπρεπε να γράψω εντυπώσεις...Ωστόσο, αυτή είναι μια από τις φορές που τα αποσιωπητικά και οι φωτογραφίες αναιρούν τα λόγια και τα κάνουν περιττά...

 

 

 

 

 

Καλό και Δημιουργικό Μήνα! 

(εύχομαι να μη συναντήσω άλλο πρόβλημα με το blogger διότι αυτή η ανάρτηση έχει καταλήξει οδύσσεια από χθες)

ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΜΟΥ...

Πρώτη απόδραση στο νησί μου, αν και ολιγοήμερη. Σχεδόν ένας χρόνος από την τελευταία φορά που ήμουν εκεί. Έφυγα πέρσι το καλοκαίρι και τώρα ξαναεπισκέπτομαι την Κεφαλόνια μου, εκτιμώντας τη ακόμα περισσότερο. Θα πάω επιτέλους να δω τη θάλασσά μου και μερικά από τα αγαπημένα μου μέρη και να τιμήσω μια πολύ καλή μου φίλη ζωγράφο που κάνει τη δεύτερη έκθεσή της. Δυστυχώς θα έχει και κάποιες δουλειές το πρόγραμμα αλλά δε βαριέσαι...η θάλασσα από το μπαλκόνι μου με αποζημιώνει.

Εννοείται οτι την Κυριακή θα έρθω με ντοκουμέντα και φωτογραφικό υλικό για να θαυμάσετε το ομορφο νησί μου...για την ώρα αναχωρώ γιατί θα χάσω και το καράβι...

 

Οπότε καλό μου ταξίδι!

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΜΕ ΜΙΑ ΑΓΓΛΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!!!

Καλό Μήνα σε όλους! Επιτέλους Πρωτομαγιά! Επιτέλους διανύω τον τελαυταίο μήνα πριν την ηρωική έξοδο! Επιτέλους θα γίνουν εκλογες(?)(!)...Όσο για αυτό το τελευταίο θα δείξει...

Ήθελα πολύ σήμερα να πάω βόλτα και να φτιάξω στεφάνι διότι οι βλαμμένοι οι Άγγλοι έχουν υπέροχα λουλούδια...Αλλά φευ! Ατύχησα...διότι όπως προανέφερα στην περασμένη ανάρτηση εδώ ζούμε δεύτερο χειμώνα (κρύο, βροχή, αέρας)...αυτό βέβαια μου θυμίζει εκείνο το φοβερό παιδικό των παιδικών μου χρόνων, τον Κάπτεν Πλάνετ...(ξέφυγα όμως...).

Οπότε τα σχέδια για στεφάνι ναυάγησαν διότι ο καιρός είναι έτσι...

και έτσι...

 

 Βέβαια ευτυχώς για λίγο έγινε και έτσι...

Αλλά προσωπικά θα ήθελα να είναι κάπως έτσι...

Ή ακόμα πιο ιδανικά κάπως έτσι...

Όπως και να έχει σας εύχομαι ένα υπέροχο μήνα και μια ανθισμένη και μυρωδάτη Πρωτομαγιά!

Υ. Γ.: Και πάντα από την ηλιόλουστη πλευρά του δρόμου...(όπως λέει και το τραγούδι)...

ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΚΟΥΙΖ!!!

Επέστρεψα για λίγο αλλά δε βρήκα το κουράγιο να ανοίξω καν τον υπολογιστή αν και εν τέλει το έκανα αλλά για πολύ λίγο. Τελοσπάντων, έχω συλλέξει για σας πολύ όμορφες εικόνες και γεύσεις από εκεί που πήγα και ειλικρινά μόλις επιστρέψω και από αυτό το μικρό πεμπτοπαρασκευοσαββατοκυριακάτικο ταξιδάκι θα επανέλθω με ντοκουμέντα! Όπως είπα και στην προηγούμενη ανάρτηση για όσους φεύγετε καλό ταξίδι αλλά και σε όσους μένετε, να τα περάσετε όσο πιο φανταστικά μπορείτε. Κλείνω με μια εικόνα, η οποία ισούται με χίλιες λέξεις...

Λατρεμένος Μύρτος

Υ. Γ.: Και ένα κουίζ-πρόδρομο της επόμενης ανάρτησης...Οι παρακάτω φωτογραφίες μαντεύετε από ποιο μέρος της Ελλάδας είναι?

Εις το επανιδείν σε λίγες μέρες......

ΤΟ ΝΗΣΙ ΜΟΥ...ΜΑΖΙ ΜΕ ΓΛΥΚΟ ΚΕΡΑΣΜΑ!!!

Δείτε και θαυμάστε το υπέροχο νησί μου, την Κεφαλλονιά! Μοναδική, υπέροχη, χρωματιστή, μαγική...(και πολλά ακόμη αλλά πρέπει να σταματήσω). Κοινώς δεν έχω λόγια...αλλά δεν είναι απαραίτητα κιόλας γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις οι εικόνες είναι τόσο φλύαρες!!!

ΑΓΙΑ ΕΥΦΗΜΙΑ

ΜΥΡΤΟΣ

ΜΥΡΤΟΣ-ΑΣΣΟΣ

ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ (1)

ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ (2)

ΑΝΤΙΣΑΜΟΣ

ΛΗΞΟΥΡΙ

ΑΣΣΟΣ

ΦΙΣΚΑΡΔΟ

Υ. Γ. : Χρόνια Πολλά σε όλους τους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες για αύριο. Κερνάω γαλακτομπούρεκο.