3!!!

Σαν σήμερα πριν τρία χρόνια (εδώ)...πόσο μακρινά μου φαίνονται τα τρία χρόνια πριν....η ζωή μου ήταν 360 μοίρες αλλού...και στο μεσοδιάστημα έκανε άλλη μιάμισι περιστροφή...μία ολόκληρη όταν ένα χρόνο και δυο μήνες πριν έφυγα από την Ελλάδα και την άλλη μισή την έχει ξεκινήσει εδώ και λίγους μήνες που το μυαλό μου αποδεικνύεται όχι όπως μέχρι πρόσφατα νόμιζα δρομέας ταχύτητας, αλλά αντοχής...

Τελοσπάντων...πριν τρία χρόνια λοιπόν,δημιούργησα το παρόν ιστολόγιο... και από εκει και ύστερα εγώ και αυτό αρχίσαμε να ψάχνουμε θεματολογίες, ιδέες, μουσικές, άλλους ήχους, μυρωδιές, γεύσεις και εμπειρίες...με άλλα λόγια ξεκινήσαμε τα ταξίδια. 

Άλλοτε εγω και το ιστολόγιο μου ήρθαμε πολύ κοντά...τόσο κοντά που σχεδόν ό,τι σκεφτόμουν βρισκόταν μέσα του...άλλοτε πάλι απομακρυνθήκαμε για να επαναπροσδιορίσουμε και σε μερικά σημεία ίσως αποξενωθήκαμε κιόλας...αλλά στο δια ταύτα, πάντα εγω και αυτό εδω και τρία χρόνια κάθε μέρα βλεπόμαστε, έστω και αν κάποιες φορές δε λέμε τίποτα.

Χρόνια μου (του) πολλά...και όταν ηρεμήσω και εγώ και μάθω οτι δεν πρέπει να παίρνουμε τα πράγματα και τόσο σοβαρά, ίσως καταφέρουμε πάλι εγώ και αυτό να ξαναρθουμε τόσο αξεκόλλητα κολλητά...όπως κάποτε!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ!!!

Σήμερα έχει γενέθλια ο πατέρας μου...Και τι μ' αυτό θα πει κάποιος. Έλα ντε. Γιορτάζουμε τα γενέθλιά μας πολλές φορές ξεχνώντας τη σημειολογία αυτής της επετείου. Λίγους μήνες πριν στα δικά μου γενέθλια το Γενάρη, (εδώ), είχα αναφερθεί στο γενέθλιο εορτασμό και στο τι σηματοδοτεί για μένα.

Προσωπικά εδώ και αρκετά χρόνια για μένα τα γενέθλια συμβολίζουν την ετήσια αφορμή που σου δίνει η ζωή για διαπιστώσεις, δηλαδή, οριοθετούν μια νοητή γραμμή, κάτι σαν εφαλτήριο, για επαναπροσδιορισμό πάσης φύσεως.

Οπότε σήμερα που εορτάζει ο πατέρας μου πιάσαμε μια τέτοια τηλεφωνική συζήτηση, η οποία δεν ξέρω κατά πόσο οδήγησε κάπου διότι πάλι καταλήξαμε στο ότι είμαι ένα "περίεργο, τρελούτσικο και αγαπημένο παιδί"...αυτά είναι τα λόγια του πατέρα...

Και επειδή αυτή την περίοδο ο πατέρας μου λείπει ταξίδι για δουλειές...το δώρο μου του είπα να το αναζητήσει εδώ...στο παρόν ταπεινό, παράλογο και τρελό ιστολόγιο...και είναι τα λόγια του πολύ αγαπημένου του Σαίξπηρ...

"Αυτό που αξίζει περισσότερο, σε οποιεσδήποτε σχέσεις, είναι όχι εκείνο που παίρνεις, αλλά εκείνο που δίνεις. Τα πλούσια δώρα γίνονται φτωχά, όταν αυτός που τα προσφέρει αποδειχθεί αγενής."

Υ. Γ. 1: Χρόνια Καλά πατέρα! Καλά και πολλά!

Υ. Γ. 2: Sting...μετά τους Doors και τον Gallagher είναι η αδυναμία του...

ΠΕΡΑΣΕ ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ + ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΕΡΙ "ΕΙΔΙΚΩΝ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΩΝ"!!!

Είναι γεγονός πως νιώθω κάπως περίεργα σε διαφόρων ειδών συναθροίσεις...γάμους, βαφτίσεις. Δεν ξέρω γιατί. Νιώθω σα να είμαι έξω από τον εαυτό μου και παρατηρώ όσα γίνονται σε τέτοιες περιστάσεις. Χαίρομαι μέσα από την καρδιά μου για τους ανθρώπους και τις χαρές τους φυσικά αλλά δεν ξέρω νιώθω οτι δεν βρίσκομαι εκεί. Ίσως φταίει...λοιπόν δεν ξέρω τι φταίει και αν όντως φταίει κάτι. Απλά μάλλον έτσι είμαι εγώ. Για το λόγο αυτό, οι φορές που έχω παρευρεθεί σε τέτοιες περιστάσεις μετριούνται άνετα στα δύο χέρια.

Παρόλα αυτά, μόνο δύο φορές από αυτές ένιωσα οτι ναι εγω εκει θέλω να είμαι εκείνη την ώρα και πουθενά αλλού. 

Η πρώτη χρονικά ήταν όταν βάφτισα το μπουμπούκι μου, την Αγγελική. Με την οικογένεια της και τους γονείς της μας συνδέει βαθιά οικογενειακή αγάπη. Αλλά πέρα από αυτό, μόλις το είδα αυτό το μωρό (λίγων ημερών) το λάτρεψα και με λάτρεψε και αυτό. Έτσι οι γονείς του στην πρώτη μας συνάντηση με τη μπουμπού, μου είπαν εσύ είσαι η νονά της. Δεν ξέρω αν πιστεύω σε νονούς και νονές. Ένα όμως ξέρω οτι αυτή η μικρή (που τώρα βέβαια είναι 12 χρονών) με κάνει να θέλω να της μάθω ο,τι ξέρω, να της μιλήσω για πολλά, να της δείξω πολλά και να είμαι εκει για αυτή αν και εφόσον θελήσει κάτι. Θέλω οτι προέρχεται από μένα προς εκείνη να έχει κάποιο νόημα, ένα λόγο, μια σημασία.

Και πάμε τώρα στη δεύτερη, χρονικά, φορά πριν ένα χρόνο ακριβώς (πατήστε εδώ). Ένα ζεστό Μαγιάτικο απόγευμα Δευτέρας πάντρεψα την καλύτερη και πιο αγαπημένη μου φίλη. Την, από την εποχή των παγετώνων, παιδική μου φίλη που κάποτε στο σχολείο, κάπου μέσα στο μάθημα χαζεύοντας μου είπε : "Σόφη όταν μεγαλώσουμε εσύ θα είσαι αυτή που θα με παντρέψει". Η απάντηση μου τότε ήταν απλή αλλά με όλο το νόημα και τη σημασία μιας τόσο μικρής λέξης που έχει όμως τόσο απέραντη δύναμη όταν την εννοούμε: "Ναι".

Έτσι και έγινε λοιπόν στην πιο απλή, γλυκειά και συναισθηματική εκδοχή αυτής της τελετής. Σε ένα δημαρχείο, 10 άτομα, πολύ αγάπη, άπειρο συναίσθημα και πολύ ουσία.  Χωρίς πολλά φρου φρου. Απλά αλλά ουσιαστικά, διότι από τα απλά πράγματα απαρτίζονται τα σπουδαία. Πάντρεψα ένα άνθρωπο που εκτιμώ και σέβομαι απεριόριστα και παράλληλα απέκτησα και ένα πολύ καλό φίλο, τον άντρα της. Και έτσι τους βλέπω και τους δύο να αγαπάει ο ένας τον άλλον ουσιατικά, πραγματικά, επί της ουσίας και έμπρακτα. Και αυτή η αγάπη τους είναι τόσο δυνατή που μόνο να δημιουργεί καταφέρνει.

Οπότε, ακριβώς ένα χρόνο μετά, με αυτή την ανάρτηση και όχι μόνο, έρχομαι να τιμήσω δυο ανθρώπους που με τίμησαν με το να μου εμπιστευτούν την αγάπη που έχουν μεταξύ τους και με έκαναν μέρος μιας τόσο σπουδαίας στιγμής τους που δεν είχε καμία σχέση με οποιαδήποτε άλλη. Και αυτό γιατί ήταν η επιτομή του πιο ουσιαστικού νόηματος που καμουφλάρεται έντεχνα πίσω από τέτοιες τελετές: "ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΓΑΠΗ". Τόσο απλά μα τόσο ωραία. 

Υ. Γ.1: Πέπε και Φωτάκο να ζήσετε και να είστε πάντα τόσο και πιο αγαπημένοι και ενωμένοι. Αυτό εξάλλου είναι το πιο δυνατό θεμέλιο σας και η πιο ισχυρή ασπίδα σας σε ο,τι "μικρό" βρεθεί μπροστά σας.

Υ. Γ.2: Και το μουσικό μου δώρο με πολύ αγάπη στα παιδιά που θεωρώ οτι οι στίχοι του τους εκφράζουν απόλυτα!

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΜΕ ΜΙΑ ΑΓΓΛΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!!!

Καλό Μήνα σε όλους! Επιτέλους Πρωτομαγιά! Επιτέλους διανύω τον τελαυταίο μήνα πριν την ηρωική έξοδο! Επιτέλους θα γίνουν εκλογες(?)(!)...Όσο για αυτό το τελευταίο θα δείξει...

Ήθελα πολύ σήμερα να πάω βόλτα και να φτιάξω στεφάνι διότι οι βλαμμένοι οι Άγγλοι έχουν υπέροχα λουλούδια...Αλλά φευ! Ατύχησα...διότι όπως προανέφερα στην περασμένη ανάρτηση εδώ ζούμε δεύτερο χειμώνα (κρύο, βροχή, αέρας)...αυτό βέβαια μου θυμίζει εκείνο το φοβερό παιδικό των παιδικών μου χρόνων, τον Κάπτεν Πλάνετ...(ξέφυγα όμως...).

Οπότε τα σχέδια για στεφάνι ναυάγησαν διότι ο καιρός είναι έτσι...

και έτσι...

 

 Βέβαια ευτυχώς για λίγο έγινε και έτσι...

Αλλά προσωπικά θα ήθελα να είναι κάπως έτσι...

Ή ακόμα πιο ιδανικά κάπως έτσι...

Όπως και να έχει σας εύχομαι ένα υπέροχο μήνα και μια ανθισμένη και μυρωδάτη Πρωτομαγιά!

Υ. Γ.: Και πάντα από την ηλιόλουστη πλευρά του δρόμου...(όπως λέει και το τραγούδι)...

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΜΕ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΕΡΑΣΜΑ ΚΑΙ ΕΥΧΕΣ!!!

Πραγματικά το Λονδίνο ζει μια ζωηρή Άνοιξη... Ο καιρός είναι υπέροχος, ο ήλιος λαμπερός και τα πάρκα έχουν τα πιο υπέροχα χρώματα! Ειλικρινά μαγεία! Και πως να αντισταθείς...Εγώ προσωπικά δε μπορώ, οπότε επισκέφθηκα το Hyde Park...Περπάτησα πολύ και χόρτασα τον ήλιο. Είχα το mp3 μου και το βιβλίο μου (Οι Υποχθόνιοι - Jack Kerouac) και έκατσα κάτω από ένα δέντρο, αφού αγόρασα καφέ και μία βάφλα με καραμέλα από ένα υπαίθριο καφέ, και στην κυριολεξία λιάστηκα...(ούτε φώκια να ήμουν).

Τέλοσπάντων ήταν ανέλπιστα όμορφη βόλτα. Το Hyde Park είναι ένα πάρκο με πολλές πλευρές, εξυπηρετεί πολλές δραστηριότητες και γενικά παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Οι σημερινές φωτογραφίες είναι από μία από τις πολλές διαδρομές που μπορείς να ακολουθήσεις. Η συγκεκριμένη ξεκίνησε από το Μarble Arch, πέρασε τις βορειοανατολικές πύλες του Hyde Park, κατευθύνθηκε προς τη λίμνη Serpentine (με μία μικρή στάση) και κατέληξε προς την άλλη πύλη του πάρκου, νοτιοανατολικά, στο Hyde Park Corner.

 Παράλληλα εχθές σκεφτόμουν ότι όλα στη ζωή είναι μια διαδρομή. Μια αλληλουχία κινήσεων ή παραλήψεων, αποφάσεων, σκέψεων. Και η μουσική μια διαδρομή είναι. Από κάπου ξεκινάς, από κάπου περνάς και κάπου καταλήγεις για να ξαναξεκινήσεις. Η δική μου χθεσινή απογευματινή μουσική διαδρομή ήταν κάπως περίεργη. Ξεκίνησε έπειτα από τυχαίο γεγονός ακούγοντας το Roads των Portishead(ένα βίντεο από You Tube συνέθεσε σκηνές από την ταινία Requiem for a Dream με αυτό το τραγούδι). Στη συνέχεια στη λίστα δεξιά τουYou Tube βρήκα μία ακόμη σύνθεση για αυτή την ταινία με ένα υπέροχο τραγούδι του Johnny Cash το Hurt , το οποίο μου θύμισε ένα άλλο του τραγούδι, το Solitary Man, το οποίο το έχει τραγουδίσει και ο Neil Young, πρώην μέλος των  Crosby, Still, Nash and Young που έχουν τραγουδήσει ένα τραγούδι που μου φαίνεται τόσο αισιόδοξο, για την ακρίβεια οι στίχοι του μου ανοίγουν την ψυχή, το Carry on / Questions. Θα βάλλω το τελευταίο για λόγους οικονομίας χώρου αλλά αν έχετε χρόνο πατήστε στα links των τραγουδιών, νομίζω πως αξίζουν τον κόπο!

Υ. Γ. 1: Έφτιαξα σήμερα ένα γλυκό για το απόγευμα, το οποίο θα ονομάσω Αγγλική βαρεμάρα. Κυριολεκτικά! Πήρα μπισκότα σαβαγιάρ, τα μούλιασα σε καφέ εσπρέσο με λίγο ρούμι και τα έβαλα σα στρώση σε ένα ποτήρι. Μετά αγόρασα μια φοβερή κρέμα με βανίλια Μαδαγασκάρης (το άρωμα αυτής της βανίλιας είναι τόσο γεμάτο) την οποία έστρωσα πάνω από τα μπισκότα και συνέχισα την ίδια διαδικασία μέχρι να γεμίσει το ποτήρι. Από πάνω έτριψα σοκολάτα! Κατακουράστηκα δηλαδή!

Υ. Γ. 2: Χρόνια Πολλά σε εορτάζοντες και εορτάζουσες και χρόνια πολλά στον αδερφό μου!

Υ. Γ 3: Ιστορική μέρα σήμερα για την Ελλάδα. Μακάρι η νεότερη πολιτική ιστορία της Ελλάδας να μην απεδείκνυε τόσο περίτρανα πόσο κατώτερη των περιστάσεων είναι. Έτσι σαν ελάχιστο φόρο τιμής σε ανθρώπους με ήθος, αξίες και ιδεολογία!

Υ. Γ. 4: Αν και είμαι από Αθήνα και ζω εκεί, η ομάδα μου είναι ο Άρης Θεσσαλονίκης. Και σήμερα η Αριανάρα μου έχει τα 98 γενέθλιά της! "Και στα 100 θα μαι πάλι εδώ να σου τραγουδώ Αριανάρα."

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!! ΓΕΝΕΘΛΙΟ ΚΕΡΑΣΜΑ!!! ΚΑΙ ΜΙΑ,ΔΥΟ, ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ!!!

 Καλή Χρονιά και από εμένα. Ειλικρινά μακάρι το 2012 να φέρει υγεία σε σας και τους αγαπημένους σας και ίσως και λίγη τύχη, όπου τη χρειάζεται ο καθένας μας. Όσο για τα φετινά Χριστούγεννα ήταν αρκετά διαφορετικά. Πραγματικά όλες τις μέρες που είμαι στην Αθήνα νιώθω σα να μην έφυγα ποτέ. Σαν απλά οι τρεις προηγούμενοι μήνες στο Λονδίνο να ήταν μια απλή τρύπα στο χωροχρόνο που "πάγωσε" για λίγο την προηγούμενη καθημερινότητά μου. 

Βέβαια γενικά τον 1 1/2 τελευταίο χρόνο η ζωή μου είναι διαφορετική. Μέσα  σε αυτό το σχετικά μικρό διάστημα νιώθω οτι έχω κάνει 2 φορές κομβικής σημασίας αλλαγές που με οδήγησαν σε ολική επαναφορά. Σκέφτομαι οτι αν κάποιος μου προέβλεπε το μέλλον που τώρα ζω, απλά θα προκαλούσε τα ακραία σχόλια μου. Τα σκέφτομαι αυτά από το ξεκίνημα του 2012 με τη στέρεη και σχετικά ασφαλή βάση που παρέχει η ημερομηνία 01/01 και με extra αφορμή τα γενεθλιά μου που γιόρτασα στις 02/01. Γενικά είναι παραδοσιακά πιο εύκολο να κάνεις "βαρυγδουποσήμαντες" διαπιστώσεις στις δυο ετήσιες αφορμές που σου δίνει κάθε χρόνο η ζωή, την Πρωτοχρονιά και τα γενέθλια. Και τα δύο οριοθετούν μια νοητή γραμμή, κάτι σαν εφαλτήριο, για επαναπροσδιορισμό πάσης φύσεως. Στην περίπτωσή μου, αυτό που για μένα είναι στόχος πλέον είναι τα σοφά λόγια μιας ψυχής: "Άκου με τα μάτια  και μίλα με τα αυτιά!". Αυτό για μένα είναι οχι απλά δύσκολο, αλλά για την ώρα ακατόρθωτο. Όμως που ξέρεις και θαύματα γίνονται.

Υ. Γ.1: Ειλικρινά πόσο μπορεί να έχω φάει όλες αυτές τις μέρες. Δεν έχω αφήσει τίποτα όρθιο. Αλλά δε σταματώ γιατί κοντοζυγώνει η επιστροφή και θα τις βλέπω μόνο στα όνειρά μου όλες αυτές τις λιχουδιές που τώρα απολαμβάνω.

Υ. Γ.2: Μία συμβουλή! Αν κάτι καλό έχω αποκτήσει σα συνήθεια από το Λονδίνο, είναι το περπάτημα. Όλο αυτό τον καιρό που ειλικρινα εκπλήσσω και εμένα και τους γύρω μου με την ποσότητα φαγητού και γλυκού που καταναλώνω περπατάω κάθε μέρα λίγο παραπάνω από 1ώρα και όλα καλά. Δοκιμάστε το και δε θα χάσετε. Και αν πάλι δε θέλετε να τα χάσετε δικαιωμα σας, γούστο σας και καπέλο σας.

Υ. Γ.3: Και πάλι εύχομαι σε όλους σας μέσα από την καρδιά μου Καλή Χρονιά!

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΕΥΧΕΣ!!!

Καλησπέρα σε  όλους...αν έχει μείνει πλέον κανείς που να θυμάται την Pansofix. Έλειψα πολύ καιρό από το χώρο αυτό και αλήθεια μου έλειψε πολύ. Πρώτον γιατί όλο αυτό τον καιρό περιστρέφονταν υποψήφιες αναρτήσεις και δεύτερον γιατί αν και απούσα από τα γραπτά, όλο αυτό το διάστημα διάβαζα ότι γράφετε όλοι οι blogοφίλοι. Πέρασαν λίγο παραπάνω από 3 μήνες και ότι έχω ζήσει στο Λονδίνο μέχρι τώρα που ήρθα Ελλάδα για Χριστουγεννοδιακοπές δεν περιγράφεται. Θα προσπαθήσω να σας δώσω να καταλάβετε με την εξής φράση. Ό,τι έζησα, ως εμπειρίες, σε 3 μήνες ήταν ποσοτικά και ποιοτικά περίπου ό,τι είχα ζήσει τα προηγούμενα 25 χρόνια της ζωής μου. 

Ειλικρινά η ζωή στο εξωτερικό είναι πραγματικά αλλού. Που? Ακόμα το ψάχνω. Έχω ταξιδέψει και σε άλλες χώρες, για διακοπές βέβαια αλλά από την αρχή το Λονδίνο μου "δήλωσε" ότι εγώ και αυτό θα αποκτήσουμε περίεργη σχέση. Ειλικρινά είναι πολύ διαφορετικό σα νοοτροπία από άλλες χώρες και σίγουρα από την Ελλάδα. Αλλά και εγώ είμαι διαφορετική ζώντας σε αυτό. Ναι τρέχω, ναι δεν φτάνω, ναι είναι μοναξιά πολύ, ναι δεν αντέχεται ώρες ώρες, ναι κολλάει το ρολόι τα Σαββατοκύριακα και δεν ξεκολλάει, ναι, ναι ,ναι χίλια ναι. Όχι και πολύ χριστουγεννιάτικα όλα αυτά αλλά τώρα από τη ζέστη του σπιτιού μου στην Ελλάδα όσα έχω να πω παίρνουν νόημα. Τελοσπάντων δε σας πρήζω άλλο χριστουγεννιάτικα. Απλά εύχομαι Χρόνια Πολλά, Ευτυχισμένα, Τυχερά και με Νόημα (όπου και αν το βρίσκει ο καθένας μας).

Υ. Γ. 1: Ειλικρινά τι χαζομάρα που δεν έγραφα όλο αυτό τον καιρό. Κάνω format για τον ιό της χαζομάρας που με έπιασε, και reboot γιατί επανέρχομαι.

Υ. Γ. 2: Και ένα καλό από την Αγγλία. Γύρισα 11 κιλά αδυνατότερη οπότε τώρα επιδρομή σε όλες τις λιχουδιές της Ελλάδας που πολύ μου έλειψαν.

Μerry Christmas

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΙΣ ΕΟΡΤΑΖΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΜΕΝΑ. - ΠΡΩΤΗ ΛΟΝΔΡΕΖΟΑΝΑΡΤΗΣΗ!!!

Καλησπέρα bloogοφίλοι μου. Καλησπέρα από το μελαγχολικό και μουντό Λονδίνο. Η πρώτη ανάρτηση από εδώ και νιώθω κάπως μουδιασμένη. Η αλήθεια είναι οτι με το που ήρθα έτυχε να πέσει και η γιορτή μου και αναπόφευκτα οι συγκρίσεις με τα πάτρια εδάφη έδωσαν και πήραν. Γενικά σήμερα έχει πέσει αρκετή μελαγχολία. Αλλά δεν σκύβουμε το κεφάλι. Όταν τα πράγματα δε μας αρέσουν τα κάνουμε να φαίνονται όμορφα έστω και με τη βία. Κάθε αρχή και δύσκολη δε λένε?

Αναφορικά με τη γιορτή μου τίποτα το σπουδαίο δε συνέβη και ούτε και πρόκειται δηλαδή. Γι αυτό και θα σας κεράσω άφθονα γλυκά που κατα πάσα πιθανότητα θα είχα στην Ελλάδα αλλά εδω στο Λονδίνο δεν έχω προφτάσει να κατατοπιστώ και να εφοδιαστώ με τα απαραίτητα. Οπότε σας κερνάω...

Υ. Γ.1: Χρόνια πολλά στις εορτάζουσες. Εύχομαι ο,τι καλύτερο. Άντε και εις άλλα με υγεία!!! Και του χρόνου να είμαστε καλά.

Υ. Γ.2: Και λίγα λουλούδια που μόλις σήμερα αγόρασα λόγω της ημέρας.

ΓΑΜΟΣ ΚΑΙ ΚΟΥΜΠΑΡΙΑ ΣΤΟΝ ΠΙΟ ΓΛΥΚΟ ΓΑΜΟ!!!

Πριν λίγες μέρες πάντρεψα την καλύτερη μου φίλη. Έφτασε η ώρα να παντρευτεί τον επί 6,5 χρόνια αγαπημένο της άνθρωπο. Και έτσι πραγματοποιήθηκε η υπόσχεση που είχαμε δώσει στο Λύκειο, ότι δηλαδή θα την παντρέψω όταν εκείνη η ώρα έρθει. Ο γάμος ήταν πολιτικός, σεμνός και λιτός. Κατά την ταπεινή μου άποψη ήταν όλα υπέροχα. Υπήρχε φοβερή διάθεση, χιούμορ και πολύ συναίσθημα. Ο γάμος έγινε εκφράζοντας ακριβώς το χαρακτήρα των παιδιών (αλλά και τον δικό μου)...απλά, λιτά αλλά πολύ ουσιαστικά!

Σε γενικές γραμμές, εκείνη τη μέρα τα συναισθήματα με κατέκλυσαν. Ξέρω ότι με τη φίλη μου θα είμαστε φίλες για πάντα καθότι είναι μια φιλία δυνατή που κρατά από την εποχή των δεινοσαύρων. Παράλληλα είμαι πολύ ευτυχισμένη για εκείνη, την οικογένεια της και το σπιτικό της και πάνω από όλα χαίρομαι γιατί πάντρεψα ένα άτομο που σημαίνει πολλά για μένα, και που θαυμάζω απεριόριστα!Ο γαμός αυτός αποτελεί την έμπρακτη διάψευση οτι το νόημα στα πράγματα και στους ανθρώπους έχει χαθεί. Ευτυχώς όσο υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν και μπορούν να αγαπούν, έχουμε ελπίδα και τίποτα δεν έχει χαθεί.

Υ.Γ.1:Να ζήσετε και να είστε τυλιγμένοι με ευτυχία και αγάπη από αυτή που ξέρετε να δίνετε μεταξύ σας και σε όσους σας περιβάλλουν! Απλόχερα!

Υ.Γ.2:Καλό καλοκαίρι από αύριο καθότι πρώτη του Ιούνη!!! Έφτασε επιτέλους το καλοκαιράκι!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!

Επιστροφή στο κλεινόν άστυ και μπορώ να πω ότι πέρασα αρκετά καλά. Κουράστηκα λίγο, αλλά διασκέδασα κιόλας. Έκανα ωραίες βόλτες και απόλαυσα ωραίους καφέδες στο Μεσολόγγι και στη λίμνη Τριχωνίδα. Μαγειρέψαμε αρκετά και αλμυρά και γλυκά και αντικειμενικά κρίνοντας νομίζω ότι σχεδόν όλα στέφθηκαν με απόλυτη επιτυχία. Φάγαμε, ήπιαμε, γελάσαμε βρεθήκαμε στο τραπέζι όλοι μαζί και περάσαμε υπέροχα και θυμηθήκαμε τα περασμένα χρόνια.

Και για του λόγου το αληθές ακολουθούν κάποιες από τις φωτογραφίες που τραβήχτηκαν.

Το αρνί και το κοκορέτσι μας αναμένουν να ψηθούν

Το κοκορέτσι μας και μπιφτέκια στη σχάρα

Μαζί με τα λοιπά βάλαμε και ζυμωτό ψωμί να πυρωθεί

Άνθισε και η πεντάφυλλη τριανταφυλλιά στον κήπο μας

Η λίμνη Τριχωνίδα από το χωριό μου

Ηλιοβασίλεμα στη λίμνη από ένα χωριό παραδίπλα, την Ανάληψη

Ο επιτάφιος στο χωριό μου στολισμένος με χρυσάνθεμα και αμάραντα

Υ. Γ. 1: Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά σε όλους.

Y. Γ. 2: Μετά το Κυριακάτικο φαγοπότι μετρήσαμε όλοι την πίεση μας και η Pansofix βρέθηκε με 10,8 μεγάλη και  μικρή 7,1. Τουτέστιν όλα καλά όλα ανθηρά. Οι υπόλοιποι όμως από την οικογένεια έβγαλαν το βράδυ με τίλιο/φλαμούρι και φρυγανιά.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ & ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

Σήμερα είναι η μέρα της μεγάλης απόδρασης. Εγκαταλείπω τα επί τα αυτά και οδεύω προς χωριό εντός ολίγων ωρών. Πάω προς Μεσολόγγι, στο χωριό της μητέρας μου και ελπίζω να περάσω καλά. Εφοδιάστηκα από εδώ αυγά βαμμένα, κουλούρια και τσουρέκια και αναχωρώ για το μεγάλο φαγοπότι. Πριν από αυτό όμως προηγούνται οι προσεχείς μέρες που είναι μέρες πένθους, ταπεινότητας και  περισυλλογής για όλους μας και σε αυτό το κλίμα προσωπικά κινούμαι.

Εύχομαι σε όλους σας Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση και να περάσετε υπέροχα με τις οικογένειες και τους φίλους σας.

Εύχομαι επίσης να επιστρέψει ο ακριβής αριθμός των ανθρώπων που φεύγουν, χωρίς απώλειες. Με άλλα λόγια προσοχή στους δρόμους.

Και εμείς τα ξαναλέμε μετά την Ανάσταση που θα επιστρέψω με ίσως 1-2 κιλά στις αποσκευές μου.

Η ΛΑΜΠΑΔΑ ΜΟΥ!!!

Σήμερα βγήκα στα μαγαζιά σε αναζήτηση λαμπάδας, όπως κάνει εξάλλου κάθε "παιδάκι". Εν τέλει κατέληξα στο Mall στο Μαρούσι και συγκεκριμένα στο Wax & Craft όπου παραδοσιακά τα τελευταία χρόνια είναι το μαγαζί που ψωνίζω λαμπάδες για μένα και τη μικρή που έχω βαφτίσει αλλά και κεριά που τα λατρεύω. Επειδή με περιμένουν 20 αυγά για να βαφτούν και γενικά το καθήκον με καλεί ανεβάζω τη φοβερή μου λαμπάδα και περιμένω εντυπώσεις.

Υ. Γ.1: Είδα και κάτι σήμερα στην αγορά του Χαλανδρίου που μπορώ να πω μου χάλασε τη διάθεση. Δεν έχω τίποτα και με κανένα άνθρωπο αλλά ειλικρινά η εικόνα ανθρώπων να πουλάνε προς 1 ευρώ νεογέννητα κοτοπουλάκια στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο σε χάρτινα σακουλάκια φούρνου ήταν αποκαρδιωτική.

Υ. Γ. 2: Έχω να δηλώσω ότι φέτος το βάψιμο αυγών ξεκινάει με απώλειες 5 αυγών πριν καν ακόμα τα βράσω. Οπότε για όσους πρόκειται να βάψουν, τους συμβουλεύω να τα τσεκάρουν μήπως είναι ραγισμένα πριν τα αγοράσουν.

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ!!!

Σήμερα Παραμονή Πρωτοχρονιάς, και από το πρωί σκέφτομαι ότι πάνε τα Χριστούγεννα και με έχει ψιλοπιάσει μια μελαγχολία! Αλλά όλα τα ωραία διαρκούν λίγο, έτσι και τα Χριστούγεννα! Η μέρα έχει λίγη πρωινή χαλάρωση και βόλτα και από το μεσημέρι τα κεφάλια μέσα για την προετοιμασία του σημερινού δείπνου, το οποίο έχει ποικιλία από κρέατα, ζυμαρικά, σουφλέ και πολλά άλλα εδέσματα! Σας αφήνω λοιπόν για να πάω τη βόλτα μου και να επιστρέψω επί το έργον. Και θα τα ξαναπούμε του χρόνου! Σε λίγες ώρες δηλαδή!!!

Να περάσετε πολύ όμορφα και γλυκά και να ανταλλάξετε τα δώρα σας όσο μεγάλα ή μικρά είναι με αγάπη!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

ΜΥΡΙΣΕ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ!!!

Ήρθε η ώρα για το ένα από τα δύο χριστουγεννιάτικα γλυκά, τους κουραμπιέδες. Τους φτιάξαμε και μύρισε το σπίτι. Ασπρίσαμε από πάνω ως κάτω καθότι είχα και ένα μικροατύχημα με τη ζάχαρη άχνη...αλλά...ηθικόν ακμαιότατο, στις επάλξεις για την παρασκευή τέλειων κουραμπιέδων. Και ιδού η συνταγή και η φωτογραφία για του λόγου το αληθές.

ΥΛΙΚΑ:

• 2 φλιτζάνια του τσαγιού βούτυρο γάλακτος

• 2 φλιτζάνια του τσαγιού αμύγδαλα ασπρισμένα και καβουρδισμένα

• 2 κρόκους αυγών
• 1 φλιτζανάκι του (ελληνικού) καφέ κονιάκ
• 1 φλιτζανάκι του (ελληνικού) καφέ αλισίβα
• 640gr ζάχαρη άχνη 
• λίγο ανθόνερο

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:

Βράζουμε 3 κουταλιές στάχτη καθαρή σε 1 φλιτζάνι του τσαγιού νερό από την προηγούμενη μέρα, το αφήνουμε να κατασταλάξει και μετράμε ένα μικρό φλιτζανάκι αλισίβα. Καβουρδίζουμε ελαφρά τα αμύγδαλα. Χτυπάμε το βούτυρο μέχρι να ασπρίσει και προσθέτουμε τη ζάχαρη και τους κρόκους και συνεχίζουμε να χτυπάμε. Έπειτα, ρίχνουμε το κονιάκ, την αλισίβα, τα αμύγδαλα και το αλεύρι λίγο λίγο. Ζυμώνουμε πολύ καλά τη ζύμη και πλάθουμε κουραμπιέδες σε ό,τι σχήμα θέλουμε. Σε μία λαμαρίνα βάζουμε ανικολλητικό χαρτί και ψήνουμε τους κουραμπιέδες σε μέτρια προθερμασμένο φούρνο για 15 λεπτά. Όταν ψηθούν, τους ραντίζουμε με ανθόνερο και τους τυλίγουμε στη ζάχαρη άχνη.

Υ. Γ.: Καλά και ευτυχισμένα Χριστούγεννα σε όλους αν και θα υπάρξει και σχετική ανάρτηση!!!