ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΚΟΡΟΜΗΛΟ!!!

Τα κορόμηλα είναι από τα αγαπημένα μου φρούτα και τώρα που είναι η εποχή τους αποφάσισα να τα κάνω μαρμελάδα για να συνοδεύω το πρωινό μου, αλλά και άλλα γεύματα καθότι βρίσκω πολύ δελεαστική την ιδέα του γιαουρτιού με μαρμελάδα ή παγωτού βανίλια με μία γεμάτη κουταλιά (ή και δυο) μαρμελάδα κορόμηλο.

ΥΛΙΚΑ:

• 1kg κορόμηλα (ώριμα)
• 1kg ζάχαρη
• χυμός από μισό λεμόνι

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:

Αρχικά, πλένουμε τα κορόμηλα πολύ καλά και βγάζουμε τα κουκούτσια (τα οποία δεν πετάμε, αλλά τα κρατάμε σε ένα μπολ). Βάζουμε τα κορόμηλα μέσα σε μία κατσαρόλα μαζί με τους χυμούς που έβγαλαν από το καθάρισμα και προσθέτουμε τη ζάχαρη. Ταυτόχρονα, βάζουμε τα κουκούτσια που κρατήσαμε σε ένα τούλι, το δένουμε σφιχτά, τα ρίχνουμε και αυτά στην κατσαρόλα και τοποθετούμε την κατσαρόλα στο μάτι αρχικά σε δυνατή φωτιά μέχρι να πάρει μία βράση και έπειτα χαμηλώνουμε τη φωτιά αρκετά και αφήνουμε τη μαρμελάδα να σιγοβράσει. Κατά τη διάρκεια που βράζει, αφαιρούμε τους αφρούς που δημιουργούνται και ανακατεύουμε σε τακτά διαστήματα με ξύλινη κουτάλα για να μην κολλήσει. Η μαρμελάδα είναι έτοιμη όταν πέφτει σχετικά αργά από την κουτάλα, λαμβάνοντας υπόψη ότι θα πήξει κι άλλο όταν κρυώσει. Όταν η μαρμελάδα κοντεύει να "δέσει" ρίχνετε το χυμό λεμονιού (το λεμόνι εμποδίζει τη μαρμελάδα να ζαχαρώσει), αφήνετε να πάρει μια βράση ακόμα και την κατεβάζετε από τη φωτιά. Αφού κατεβάσετε από τη φωτιά γεμίστε τα βαζάκια σας με τη μαρμελάδα, αφού πρώτα τα αποστειρώσετε.


Υ. Γ. 1: Σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας μη σκεπάζετε την κατσαρόλα γιατί τότε οι υδρατμοί θα σκουρύνουν τη μαρμελάδα.

Υ. Γ. 2: Τη διαδικασία αποστείρωσης των βάζων θα τη βρείτε εδω.

Υ. Γ. 3: Η δοσολογία αυτή βγάζει ένα βάζο σαν αυτό της φωτογραφίας.

ΡΥΖΟΓΑΛΟ!!!

Σήμερα Δευτέρα και με διάθεση καλοκαιρινή, μια και εδώ στην Αθήνα χτυπάμε 37 αυτές τις μέρες, είπα να ανεβάσω ένα γλυκό που το έχω συνδυάσει με καλοκαίρι και που καταναλώνεται καθ όλη τη διάρκεια της μέρας, από το πρωί ως το βράδυ. Και αυτό το γλυκό είναι το ρυζόγαλο, με πλούσια κρέμα και υπέροχο άρωμα βανίλιας. Εμένα προσωπικά είναι από τα αγαπημένα μου και επίσης είναι ένα γλυκό που μου θυμίζει τα καλοκαίρια στο εξοχικό με τη γιαγιά μου να μας το φτιάχνει ανελλιπώς.


ΥΛΙΚΑ:

• 1 ποτηράκι του ελληνικού καφέ ρύζι σουπέ (ή όσο θέλετε ανάλογα αν θέλετε να έχει πολύ ή λίγο ρύζι)
• νερό (για το βράσιμο)
• 2 φακελάκια άνθος αραβοσίτου βανίλια
• 1320gr γάλα
• 6 κουταλιές της σούπας ζάχαρη
• κανέλα (για το πασπάλισμα)
• 1/2 φακελάκι σκόνη βανίλιας (για έξτρα άρωμα)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:

Αρχικά, σε μια κατσαρόλα βάζουμε το ρύζι με το νερό για να βράσει. Αφού βράσει το ρύζι προσθέτουμε τη μισή ποσότητα του γάλατος και τη ζάχαρη και ανακατεύοντας το αφήνουμε να βράσει. Εν τω μεταξύ, στην υπόλοιπη ποσότητα γάλατος που αφήσαμε διαλύουμε το περιεχόμενο των δύο φακέλων αραβοσίτου και αφού βράσει το γάλα στην κατσαρόλα, προσθέτουμε και το διάλυμα αυτό ανακατεύοντας πολύ καλά και αφήνοντας το να πάρει μια βράση. Στη συνέχεια, το κατεβάζουμε από τη φωτιά και το μοιράζουμε στα μπολ. Αφήνουμε λίγο το ρυζόγαλο να κρυώσει στα μπολ και μετά πασπαλίζουμε με κανέλα και τα βάζουμε στο ψυγείο να παγώσουν.


Υ. Γ. 1: Από τις παραπάνω δοσολογίες προκύπτουν 10 μπολάκια ρυζόγαλο, όπως αυτά της φωτογραφίας.

Υ. Γ. 2: Μην αφήνετε ποτέ την κατσαρόλα χωρίς να ανακατεύετε γιατί κολλάει πολύ εύκολα.

COSTA COFFEE - ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΑΦΕ!!!

Πολλές είναι οι απολαύσεις στη ζωή ενός ανθρώπου. Άλλες ακριβές, άλλες πιο οικονομικές, άλλες πάλι δύσκολα επιτεύξιμες και άλλες απλές, καθημερινές και ουσιαστικές. Μια από αυτές τις καθημερινές, απλές απολαύσεις της ζωής είναι ο καφές. Η θέα μιας ωραίας, ζεστής και αρωματικής κούπας καφέ ή ενός ποτηριού ξεχειλισμένο από ένα παγωμένο και καλοφτιαγμένο καφέ είναι πάντοτε ελκυστική.

Στη βάση της πραγματοποίησης αυτού του απλού και καθημερινού ονείρου των ανθρώπων κινείται και η αλυσίδα καταστημάτων Costa Coffee. Η εταιρία έχει χτίσει μια ασυναγώνιστη φήμη για την τελειότητα του καφέ που προσφέρει. Και αυτό το επιτυγχάνει με πλήρη έλεγχο της διαδικασίας, από το μάζεμα και την επιλογή των κόκκων καφέ, το μοναδικό καβούρδισμα από τους Ιταλούς Μαέστρο, την επιλογή των μηχανών και την τήρηση των διαδικασιών παρασκευής των ροφημάτων, εξασφαλίζοντας με αυτό τον τρόπο την ίδια εξαιρετική ποιότητα καφέ.

Η εταιρία έχει τη βάση της στο Ηνωμένο Βασίλειο με έτος ίδρυσης το 1971 από τους Bruno και Sergio Costa (δύο αδέρφια από την Ιταλία), οι οποίοι ξεκίνησαν με το σκεπτικό να εφοδιάζουν προμηθευτές και εξειδικευμένες ιταλικές καφετέριες με καβουρδισμένο καφέ. Η Costa Coffee με μεράκι και αγάπη για αυτό το προϊόν και με αρκετή ποικιλία σε είδη βάζει πλώρη σε ταξίδια αρωματικά και μακρινά. Εδώ το κάθε ρόφημα παρασκευάζεται από τους άρτια εκπαιδευμένους baristas και προσαρμόζεται για να δημιουργήσει ξεχωριστές γεύσεις και να ταιριάξει σε κάθε ιδιαίτερο γούστο. Τα ροφήματα σερβίρονται σε 3 διαφορετικά μεγέθη Primo, Medio και Massimo και το μοναδικό χαρμάνι Mocha Italia απογειώνει την αίσθηση της όσφρησης και της γεύσης. Το συγκεκριμένο χαρμάνι Mocha Italia είναι το μοναδικό μείγμα κόκκων καφέ που δημιούργησαν οι αδερφοί Costa το 1971 και συνδυάζει τη γλυκύτητα, την πικρότητα και το πλούσιο σώμα γεύσης και αρώματος που είναι απαραίτητα για την δημιουργία ενός τέλειου φλιτζανιού καφέ espresso με την αυθεντική ιταλική γεύση. Στα ροφήματα προσφέρεται και η δυνατότητα επιλογής της ντεκαφεϊνέ εκδοχής, με πλήρες ή αποβουτυρωμένο γάλα, καθώς και η δυνατότητα προσθήκης έξτρα δόσης espresso ή κάποιου αρωματικού σιροπιού, κρέμας, ζαχαρωτού ή σοκολάτας.

Βέβαια, τα Costa Coffee δεν εξαντλούνται μόνο σε ταξίδια στο δρόμο του καφέ. Ο κατάλογος περιλαμβάνει και άλλες καθημερινές απολαύσεις μέσα από πλούσια ροφήματα, αρωματικά τσάγια και δροσιστικούς χυμούς. Αλλά και πάλι το ταξίδι δεν σταματά εδώ, για την ακρίβεια διακλαδώνεται και μέσα από μία καθόλου ευκαταφρόνητη γευστική ποικιλία τόσο σε επίπεδο αλμυρών εδεσμάτων ελαφρών και εύκολων στη γρήγορη κατανάλωση (κατά βάση σαντουιτσάκια με διάφορα είδη ψωμιού και ποικιλία στο περιεχόμενο και σαλάτες), όσο και σε επίπεδο μικρών επιδορπίων και γευστικών γλυκών συνοδευτικών για τα ροφήματα. Στις γλυκές προτάσεις, ο κατάλογος παρουσιάζει ποικιλία. Υπέροχα και αφράτα μάφινς με σοκολάτα και όχι μόνο, τραγανά μπισκοτοειδή με γεύσεις σοκολάτας και καραμέλας, υπέροχα γλυκά όπως μυρωδάτο και υπόξινο lemon pie, αυθεντικό ιταλικό tiramisu είναι μερικές προτάσεις από τον πλούσιο κατάλογο. Η κοινή συνισταμένη όλων είναι η ποιοτική υπεροχή και η γευστική πανδαισία. Εν ολίγοις, τα Costa Coffee υπόσχονται πολλά και ύστερα από μία δοκιμή επιβεβαιώνουν τις προσδοκίες στο έπακρο.

Πέρα όμως από τα εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα τα Costa Coffee παρέχουν και άρτιες υπηρεσίες στους πελάτες τους με πλήρως καταρτισμένο και εξειδικευμένο προσωπικό που μετατρέπει την παρασκευή καφέ σε καθημερινή δημιουργία και την εξυπηρέτηση πελατών σε γλυκιά ευχαρίστηση.

Το μότο της συγκεκριμένης επιχείρησης θα μπορούσε να είναι πολύ άνετα το εξής: "Κάνε το σωστά και θα δημιουργήσεις την πλούσια και απαλή γεύση του καφέ, χωρίς να χάσεις τα φυσικά έλαια που εμπεριέχονται στον κόκκο του. Τα έλαια είναι αυτά τα οποία πρέπει να ευχαριστούμε για το παραδεισένιο άρωμα ενός σωστού καφέ."

Επιπρόσθετα, τα Costa Coffee νιώθοντας έντονα το αίσθημα της συνεισφοράς έχουν δημιουργήσει ένα Ίδρυμα, το Costa Coffee Foundation, το οποίο ιδρύθηκε το 2006, για να προσφέρει στις κοινότητες καλλιέργειας καφέ. Η εταιρία αναγνωρίζει ότι χωρίς τους καλλιεργητές δεν θα είχε αντικείμενο εργασίας. Αυτοί αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της επιτυχίας των Costa Coffee, γι' αυτό και η εταιρία επιδιώκει να τους εξασφαλίσει μακράς διάρκειας στήριξη σε όποιους τομείς μπορεί. Το Ίδρυμα εκτελεί προγράμματα για την κοινωνική και οικονομική ευημερία των παραπάνω κοινοτήτων, παρέχοντας στα παιδιά πρόσβαση στην εκπαίδευση. Μέσα στο 2009/2010, το Ίδρυμα βελτίωσε και συντήρησε σχολεία σε 5 τέτοιες κοινότητες στην Κολομβία, στην Κόστα Ρίκα, στην Αιθιοπία και στην Ουγκάντα. Αυτό πραγματικά παράγει έμπρακτο αποτέλεσμα στις περιοχές αυτές, στις οποίες πολλά παιδιά δεν έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση, στο καθαρό νερό, στην υγιεινή διαβίωση, στη μεταφορά ή στην εξασφάλιση σχολικών γευμάτων.

Τέλος, θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούμε και στην άλλη έκφανση του κοινωνικού προσώπου των Costa Coffee, δηλαδή τη συμμετοχή του στον Οργανισμό Rainforest Alliance. Συγκεκριμένα, στα Costa Coffee έχουν δεσμευτεί να φροντίζουν τόσο τους καλλιεργητές του καφέ όσο και το περιβάλλον. Για το λόγο αυτό, τουλάχιστον το 30% του καφέ που χρησιμοποιούν για την δημιουργία του μοναδικού χαρμανιού Mocha Italia προέρχεται από βιολογικό καφέ με προέλευση ειδικές φάρμες πιστοποιημένες από τον Οργανισμό Rainforest Alliance Certified TM. Για την επίτευξη της ασφάλειας αυτής της πιστοποίησης, οι φάρμες πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι άνθρωποι που ασχολούνται με την καλλιέργεια του καφέ και της γης θα υποστηρίζονται με ιδιαίτερη φροντίδα.

Έτσι επιλέγοντας τα Costa Coffee, αφενός μεν απολαμβάνετε την εξαιρετική ποιότητα και γεύση των Costa Coffee και αφετέρου, προσφέρετε ένα μικρό μερίδιο στους καλλιεργητές καφέ και στις κοινότητές τους.

Υ. Γ. 1: Σχετικά με τα Costa Coffee (τα καταστήματα, την ιστορία τους, τις κοινωνικές του δραστηριότητες κ.α.) μπορείτε να ενημερωθείτε από τους ακόλουθους ιστότοπους.: www.costacoffee.gr, www.costa.co.uk, www.costa.co.uk/foundation, www.rainforestalliance.org.

Υ. Γ. 2: Η αλυσίδα στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στην Αθήνα (τα καταστήματα όλα μέχρι στιγμής βρίσκονται στην Αθήνα) κερδίζει συνεχώς και προοδευτικά έδαφος και πιστούς φίλους του καλού και ποιοτικού καφέ.

Υ. Γ. 3: Και όπως πολύ σωστά παρατήρησε κάποιος σοφός και ταιριάζει γάντι: " Η απόλαυση! Τι άλλο θα μπορούσε να φέρνει τον άνθρωπο οπουδήποτε?"

ΕΝΔΥΜΑ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΟΣ!!!

Σαν σήμερα πριν από πολλά χρόνια (για την ακρίβεια 135) γεννήθηκε μία μεγάλη συγγραφική προσωπικότητα που σημάδεψε με το έργο της και άφησε το αποτύπωμα της σε όσους έπονται. Και ο λόγος γίνεται για το Γερμανό συγγραφέα Τόμας Μαν. Ένας νομπελίστας συγγραφέας που πέρασε, ακούμπησε και κληροδότησε ένα έργο με μηνύματα πολιτικά, κοινωνικά, πολιτισμικά και ένας συγγραφέας που για τα γερμανικά δεδομένα και σε αντιστοιχία με την εποχή του κατέχει θέση σχεδόν ανάλογη με του Γκαίτε.

Στην εργογραφία του ανήκει πλήθος βιβλίων και μεταξύ αυτών το μνημειώδες έργο "Το Μαγικό Βουνό", η μυθική μετάθεση των πολιτικών, κοινωνικών και θρησκευτικών συζητήσεων της εποχής του Α Παγκοσμίου Πολέμου και ίσως κατά πολλούς την πιο ολοκληρωμένη εισαγωγή στον πολιτισμό μας, διότι στο μυθιστόρημα αυτό προαναγγέλλονται και εξετάζονται όλα τα θέματα που εξακολουθούν να τροφοδοτούν και σήμερα τους προβληματισμούς μας.

"Ο άνθρωπος δε ζει μόνο την προσωπική του ζωή σαν άτομο, μα, συνειδητά ή ασύνειδα, συμμετέχει και στη ζωή της εποχής του και των συγχρόνων του, κι αν ήτανε να θεωρήσει τις γενικές και απρόσωπες βάσεις της ύπαρξής του σαν άμεσα κι αυτονόητα δεδομένα και να ’ναι τόσο μακριά από την ιδέα ν’ ασκήσει πάνω τους την κριτική του... τότε είναι, σίγουρα, πολύ δυνατό, ότι θα νιώθει την ηθική του διάθεση ακαθόριστα επηρεασμένη από τις ελλείψεις τους." (απόσπασμα από "Το Μαγικό Βουνό).


Υ. Γ. 1: Είναι ο ίδιος που κάποτε πολύ εύστοχα διαπίστωσε ότι «Όταν λέμε Αλήθεια ταυτόχρονα λέμε και Λευτεριά και Δικαιοσύνη. Όταν πάλι μιλάμε για Λευτεριά και Δικαιοσύνη, εννοούμε την Αλήθεια.»

Υ. Γ. 2: Η σημερινή μέρα είναι και μια μέρα επετείου για το πιο γνωστό και πολυφορεμένο ρούχο, το τζιν παντελόνι. Σαν σήμερα λοιπόν, το 1850 ο Levi Strauss παρουσίασε το πρώτο τζιν παντελόνι. Οποία συγκίνηση για ένα ρούχο που έχει απευθυνθεί τόσο μαζικά σε όλους τους ανθρώπους και όπου για μερικούς αποτελεί στάση ζωής και για μερικούς άλλους δεύτερο δέρμα. Προσωπικά δε θα ξεχάσω ποτέ το πρώτο μου τζιν στο γυμνάσιο που ήταν Diesel και που όταν το έβαζα για πλύσιμο έπεφτα σε μαύρη θλίψη!!!

Υ. Γ. 3: Ίσως δεν είναι και πολύ ενδιαφέρον το θέμα, αλλά δεν μπορούσα να μην αναφέρω τον συγγραφέα που μόλις διάβασα το βιβλίο του "Το Μαγικό Βουνό" (ούτε και θυμάμαι πόσα χρόνια πριν), γύρισα στο τέλος για να βεβαιωθώ ότι δεν ζει και ότι τα γραφόμενά του δεν αντικατοπτρίζουν το σήμερα. Τόσο επίκαιρος!!!

"ΡΑΚΑΚΙ" ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΠΟΔΕΣ ΤΟΥ ΥΜΗΤΟΥ!!!

Πολύ πρόσφατα επισκέφτηκα μια ταβέρνα με νόημα γευστικό. Και το λέω αυτό γιατί πήγαμε χωρίς συστάσεις για το μέρος, απλά πήραμε το ρίσκο να δοκιμάσουμε μία νέα ταβέρνα και ανταμειφθήκαμε από το γευστικό και όχι μόνο αποτέλεσμα. Το μόνο γνωστό στοιχείο ήταν ότι πρόκειται για ταβερνάκι με κρητική κουζίνα και το όνομα αυτού "Ρακάκι". Το εν λόγω ταβερνάκι βρίσκεται στην Καισαριανή τουτέστιν δυσκολία στο παρκάρισμα. Παρακάμπτοντας αυτή την μικρή πλην δεδομένη λεπτομέρεια, το Ρακάκι είναι μια καθόλα κρητική ταβέρνα που τιμά το μέρος προέλευσης της κουζίνας της τόσο σε επίπεδο γαστρονομίας όσο και σε επίπεδο ατμόσφαιρας - περιβάλλοντος, καθώς όλα εκεί φωνάζουν Κρήτη. Ο χώρος είναι λιτός με κάποιους πίνακες που παραπέμπουν σε Κρήτη και κάποιους άλλους με πολύ έξυπνη θεματολογία από το making of, δηλαδή την κατασκευή της ταβέρνας. Τα τραπεζάκια λευκά λακαρισμένα και τα σερβίτσια θυμίζουν μαμαδίστικο σερβίτσιο με υπέροχα κλαδιά ελιάς.
Στο προκείμενο λοιπόν, το οποίο είναι το φαγητό. Το γεύμα θα ξεκινήσει με ρακές σε ωραία κεραμικά σφηνάκια, πράσινες μικρές ελιές και ψωμί ακουμπισμένο πάνω σε κλωνάρια φασκόμηλου. Και εδώ καταφθάνει ο κατάλογος, ο οποίος βρίθει από επιλογές σε κρύα και ζεστά ορεκτικά, σε σαλάτες, κυρίως πιάτα και γλυκά. Και επειδή υπάρχει ποικιλία, η απόφαση για το τι θα φάμε είναι δύσκολη, διότι κλασικά και standard τα θέλουμε όλα. Όμως η τσέπη μας και το πεπερασμένο στομάχι μας αποτελούν εμπόδια. Επομένως, αναγκαστικά επιλέξαμε από τα ορεκτικά που μας ξύπνησαν μάλλον το ενδιαφέρον και συγκεκριμένα, πήραμε μίνι κόκκινες πιπερίτσες γλυκές με γέμιση από τυρί λευκό (απλά θεϊκές), συνεχίσαμε με φάβα υπέροχα μαγειρεμένη, χοντροκομμένες και ροδοτηγανισμένες τηγανιτές πατάτες, χοχλιούς μπουμπουριστούς λουσμένους σε μια υπέροχη σάλτσα με κρασί, λάδι, μπόλικο ξύδι και super αρωματικό δενδρολίβανο. Συνεχίσαμε με μπεκρή μεζέ από πολύ μαλακό κρέας και τέλεια κόκκινη σάλτσα και κομμάτια από κόκκινες πιπεριές Φλωρίνης. Γενικά και για να μη μακρηγορώ ότι πήραμε ήταν ένα και ένα, γευστικό, μυρωδάτο και καλομαγειρεμένο. Και όπως πολλάκις έχουμε πει το φαγητό απογειώνεται με ένα ωραίο ποτήρι κρασί και εδώ στο Ρακάκι έχουν πολύ ωραίο κόκκινο κρασί χύμα. Για το κλείσιμο αυτού του λουκούλλειου γεύματος το Ρακάκι προσφέρει πολλές επιλογές σε επιδόρπια, ως επί το πλείστον κρητικές και πιο ειδικά σφακιανόπιτα με θυμαρίσιο μέλι, καλτσούνια με μυζήθρα και θυμαρίσιο μέλι, λασιθιώτικη μυζηθρόπιτα και άλλα... Κλείνοντας, από οικονομικής άποψης ήταν σε καλά επίπεδα, δηλαδή χοντρικά η αντιστοιχία είναι περίπου 17 ευρώ το άτομο.

Ρακάκι (info):
Διεύθυνση: Μοσχονησίων 2-4, Πλ. Καισαριανής
Τηλέφωνο: 2107237457


Υ. Γ. 1: Η ταβέρνα είναι η πραγματοποίηση του ονείρου δύο νέων παιδιών που έφτιαξαν από την αγάπη τους για τον τόπο τους και την κουζίνα του ένα χώρο ζεστό και φιλόξενο.

Υ. Γ. 2: Το Ρακάκι διαθέτει και τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο για τους καλοκαιρινούς μήνες.

Υ. Γ. 3: Κλείνοντας θα δανειστώ τα λόγια που διάβασα στην πρώτη σελίδα του καταλόγου και πολύ μου άρεσαν. "Από την αρχαιότητα ακόμα ήταν κοινό μυστικό στους Θεούς, η διατροφική αξία της Κρήτης. Γι' αυτό και η Γαία έκρυψε το Δία από τον αδηφάγο Κρόνο: Για να τραφεί και να μεγαλώσει. Η ποικιλία των υλικών και η φαντασία των συνδυασμών αποθεώνουν τη γεύση και εξασφαλίζουν μία διατροφή υγιεινή και ισορροπημένη. Να λοιπόν γιατί οι Κρήτες έχουν άριστη υγεία και μακροζωία: είναι γιατί οι Θεοί τους ψιθύρισαν το μυστικό της αιωνιότητας".

ΜΠΙΣΚΟΤΑ ΓΕΜΙΣΤΑ ΜΕ ΣΟΚΟΛΑΤΑ!!!

Το πρωινό και το απογευματινό είναι δυο γεύματα ιερά για μένα, διότι ο καφές μου δεν μπορεί ποτέ να είναι ασυνόδευτος. Βάση της λογικής αυτής και κατά τη διάρκεια ενός απογεύματος ασταμάτητης και ατελέσφορης αναζήτησης σε ντουλάπια και ψυγείο για να βρω κάτι που θα κοσμήσει το πιατάκι δίπλα στον καφέ μου και στη συνέχεια θα γεμίσει το στομάχι μου κατέληξα στο εξής: Μπισκότα γεμιστά με σοκολάτα. Και επειδή δεν έχω συνταγή για αυτό είπα να επισκεφθώ κάποια από τα αγαπημένα μου blogs και sites για να ξεσηκώσω καμιά ιδέα. Ύστερα από ενδελεχή έρευνα δεν κατέληξα σε μία συνταγή αλλά είπα να κάνω κάτι νεωτεριστικό. Είπα λοιπόν να συνθέσω δύο συνταγές που μου άρεσαν εξίσου. Έτσι λοιπόν, η συνταγή που θα ακολουθήσει προήλθε από τη σύζευξη της συνταγής για μπισκότα που βρήκα στο blog Dinas's sweets και της συνταγής για τη γέμιση σοκολάτας που εντόπισα στο blog Συνταγές της καρδιάς.

ΥΛΙΚΑ (για τα μπισκότα):

• 60gr ζάχαρη άχνη
• 120gr βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
• 150gr αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 30gr κακάο
• 1 αυγό

ΥΛΙΚΑ (για τη γέμιση σοκολάτας):

• 100gr σοκολάτα κουβερτούρα
• 50ml κρέμα γάλακτος
• 1 κουταλάκι του γλυκού βούτυρο

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:

Αρχικά, χτυπάμε στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι να αφρατέψουν. Στη συνέχεια, ρίχνουμε σιγά σιγά το αλεύρι με το κακάο κοσκινισμένα και ζυμώνουμε με τα χέρια μας. Στο τέλος ρίχνουμε το αυγό και το ενσωματώνουμε. Η ζύμη πρέπει να είναι μαλακιά και να μην κολλάει στα χέρια και όταν φτάσει στο σημείο αυτό την βάζουμε στο ψυγείο για 20 λεπτά. Μόλις βγάλουμε τη ζύμη από το ψυγείο την ανοίγουμε ανάμεσα σε δύο λαδόκολλες με τον πλάστη σε πολύ λεπτό φύλλο και κόβουμε τη ζύμη πάνω στη λαδόκολλα με κουπατ, αφαιρούμε τη ζύμη που περισσεύει και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 10 λεπτά. Για τη γέμιση, λιώνουμε την κουβερτούρα σε μπεν μαρί και στη συνέχεια, προσθέτουμε σιγά σιγά την κρέμα γάλακτος χλιαρή και το βούτυρο ανακατεύοντας για να ενσωματωθούν με τη σοκολάτα. Αφήνουμε τη γέμιση να κρυώσει λίγο και τέλος, ενώνουμε τα μπισκότα (αφού τα αφήσουμε να κρυώσουν) ανά δύο, βάζοντας μια γεμάτη κουταλιά γέμιση ανάμεσα.

Υ. Γ. 1: Οι δοσολογίες αυτές είναι για περίπου 20 μπισκότα γεμιστά.

Υ. Γ. 2: Πάντως είναι φοβερό ξεκινάς με ένα και λες άντε άλλο ένα...και σταματάς προοδευτικά όσο περνάει η μέρα στο προτελευταίο. Και τότε λες "Ε αφού έφαγα 19 ας φάω και το 20 να πλύνω και την πιατέλα!!!".

ΣΟΥΦΛΕ ΜΕ ΦΡΑΟΥΛΕΣ!!!

Έτσι όπως μπαίνει το καλοκαιράκι ήθελα να ανεβάσω κάτι σε αυτό το κλίμα. Κάτι γλυκό, δροσερό, εύκολο και που να μυρίζει καλοκαίρι. Και αυτό το κάτι δεν είναι άλλο από ένα γευστικότατο σουφλέ με φράουλες.

ΥΛΙΚΑ:

• 600gr φράουλες
• 200gr ζάχαρη άχνη
• 250ml κρέμα γάλακτος
• 5 ασπράδια αυγών
• 1 κουταλιά της σούπας λικέρ φράουλα

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:

Αρχικά,καθαρίζουμε τις φράουλες, τις λιώνουμε στο μπλέντερ και τις βάζουμε σε μια κατσαρόλα με ελάχιστο νερό και τις βράζουμε σε δυνατή φωτιά για 2-3 λεπτά. Έπειτα, κατεβάζουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε το λικέρ και αφήνουμε να κρυώσει. Σε ένα μπολ χτυπάμε την κρέμα γάλακτος (πολύ κρύα) σε σαντιγί και τη βάζουμε στο ψυγείο. Χτυπάμε τα ασπράδια σε μαρέγκα και στη συνέχεια προσθέτουμε λίγη λίγη τη ζάχαρη άχνη και ανακατεύουμε απαλά με ξύλινο κουτάλι. Ενσωματώνουμε το 1/3 της μαρέγκας στον πολτό της φράουλας, ανακατεύουμε απαλά και προσθέτουμε και την υπόλοιπη μαρέγκα και μετά και τη σαντιγί και συνεχίζουμε να ανακατεύουμε απαλά μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα.


Υ. Γ. 1: Μπορείτε να το σερβίρετε με κομμένες φράουλες και να πολτοποιήσετε και κάποιες για να περιχύσετε το γλυκό από πάνω.

Υ. Γ. 2: Αυτό το γλυκό είναι από το βιβλίο "Οι Γεύσεις στη Λογοτεχνία - Γαλλία" από τις εκδόσεις ΕΡΜΕΙΑΣ.

ΕΛΛΟΓΗ ΣΚΕΨΗ!!!

Σημείο των ημερών ή όχι δεν το γνωρίζω, πάντως όλοι διακατεχόμαστε από μια "επιδημία" σκέψης και περισυλλογής ή τουλάχιστον έτσι λέμε. Εγώ προσωπικά δεν ξέρω αν σκέφτομαι ή αν "σκέφτομαι" πάντως πιστεύω πως ζούμε αυτό που πολύ γλαφυρά αλλά απλά είχε κάποτε παρατηρήσει ένας μεγάλος συγγραφέας, πως δηλαδή βρισκόμαστε όλοι στον υπόνομο, αλλά μερικοί από μας κοιτάνε τ 'αστέρια. Και εγώ απλά αναρωτιέμαι πόσοι από μας έχουν το κουράγιο, τη δύναμη και την όρεξη να σηκώσουν το βλέμμα ψηλά και πόσοι απλά θα κοιτάξουν γύρω τους, που απαιτεί λιγότερο κόπο.

Υ. Γ. 1: Όπως κάθε επιδημία εξαπλώνεται έτσι και αυτή χρειάζεται ένα "καλό" εμβόλιο για να "ιαθεί". Στην περίπτωση μας ποιο θα είναι το σωτήριο τσίμπημα?

Υ. Γ. 2: Εσείς τι λετε?

Υ. Γ. 3: Αυτή η ταπεινή ανάρτηση προέκυψε ακούγοντας το παρακάτω τραγούδι (και κάποια άλλα)!

ΣΟΥΦΛΕ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ Ή ΣΟΚΟΛΑΤΟΜΑΝΙΑ!!!

Κατά καιρούς με πιάνει μια ακατάσχετη μανία για σοκολάτα, την οποία αν δεν ικανοποιήσω, ησυχία δε βρίσκω. Κατι ανάλογο μου συμβαίνει και τώρα και σκεπτόμενη ποιο θα είναι το γλυκο στο οποίο θα εκτονωθεί αυτή μου η διάθεση, αυτόματα στο μυαλό μου έλαμψε η ιδέα, σουφλέ σοκολάτας. Γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις εφαρμόζω τα σοφα λόγια του Όσκαρ Ουάιλντ "Ο καλύτερος τρόπος ν' αντιστέκεσαι σε έναν πειρασμό, είναι να υποκύπτεις σ' αυτόν."

ΥΛΙΚΑ:

• 250 gr κουβερτούρα
• 150 gr αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 100gr βούτυρο (σε θερμοκρασία δωματίου)
• 5 αυγά
• 250 gr ζάχαρη

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:

Αρχικά, σε ένα μπολ βάζουμε την κουβερτούρα και τη λιώνουμε σε μπεν μαρί. Αφού λιώσει, ρίχνουμε το βούτυρο και ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθούν. Σε ένα άλλο μπολ χτυπάμε καλά τα αυγά με τη ζάχαρη και προσθέτουμε σιγά σιγά το αλεύρι. Στη συνεχεία, ρίχνουμε το μείγμα σοκολάτας-βουτύρου στο δεύτερο μπολ και ανακατεύουμε καλά. Έπειτα, βουτυρώνουμε και αλευρώνουμε τα φορμάκια και μοιράζουμε το μείγμα γεμίζοντάς τα μέχρι τη μέση. Τέλος, ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο για 12-13 λεπτά στους 180 βαθμούς.


Υ. Γ. 1: Συνοδεύεται τέλεια με παγωτό βανίλια ή σαντιγί και σιρόπι σοκολάτας.

Υ. Γ. 2: Τη συνταγή την πήρα από εδώ.

Υ. Γ. 3: Οι δοσολογίες βγάζουν 12-13 σουφλέ.

Υ. Γ. 4: Τα φορμάκια είναι από τον αγαπημένο μου Χατζηφωτίου (ζαχαροπλαστείο). Το κόστος τους είναι 2 ευρώ μαζί με τη σοκολατόπιτα που περιέχεται. Εγώ έχω κάνει σοβαρή επένδυση όπως καταλαβαίνετε από τον αριθμό των μπολ και έτσι και επωφελούμαι με τη σοκολατόπιτα και μου μένουν και τα κεραμικά μπολάκια για το σουφλέ που έφτιαξα τώρα. Ευτυχώς έχω καλό μεταβολισμό και σώζομαι (για την ώρα τουλάχιστον)!!!

ΓΥΡΙΖΩ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ...!!!

Και ενώ η Ελλάδα βράζει κοινωνικά και πολιτικά και αθώοι άνθρωποι πληρώνουν τα οικονομικά μέτρα με την ίδια τους τη ζωή, εγώ περπατώντας σήμερα στους δρόμους της Αθήνας προσπαθούσα να σκεφτώ και να ξεδιαλύνω ποια πράγματα εντέλει αξίζουν και ποια όχι. Χθες στην Αθήνα, στο άλλοτε λίκνο του πολιτισμού, συνέβη ένα ακόμη ειδεχθές έγκλημα, μια εν ψυχρώ δολοφονία 4 ανθρώπων -γιατί και το μωρό στην κοιλία της κοπέλας ζωή είχε- και αναρωτιέμαι συνεχώς που ζω! Μήπως έγινα ντόκτορ Σποκ και τηλεμεταφέρθηκα πίσω από τον ήλιο? Γιατί συμβαίνουν αυτά? Γιατί ενώ συμβαίνουν αυτά ξανά και ξανά μένουμε όλοι πάντα με τη βεβαιότητα ότι θα ξανασυμβούν?

Πολλά ερωτήματα και για να είμαι ειλικρινής δεν θέλω απαντήσεις, γιατί τα λόγια είναι ωραία αλλά είναι επίσης και πολύ ελαφριά και πάντα τα παίρνει ο αέρας. Τα πεπραγμένα πάντα μένουν. Πάντως επειδή το καλοσκέφτηκα νομίζω πως όλα αυτά που ζούμε δεν είναι αποτέλεσμα του φταιξίματος των άλλων. Είναι πάντα εύκολο να κατηγορείς τους άλλους και να βγάζεις την ουρά σου απ' έξω, είναι επίσης εύκολο να κρίνεις πάντα τους άλλους και σχεδόν ποτέ να μην κάνεις αυτοκριτική ή ακόμα και αν κάνεις αυτή να μην είναι τόσο σκληρή όσο η κριτική που ασκείς στους άλλους. Και αυτά που αναφέρω απευθύνονται σε όλες τις κατευθύνσεις (κυβερνήσεις, πολίτες...), γιατί όλοι σχεδόν μηδενός εξαιρουμένου ξεκινάμε από μία λάθος βάση. Επειδή ο εαυτός μας μας ανήκει έχουμε την λανθασμένη εντύπωση ότι και οι ζωές των άλλων ανθρώπων βρίσκονται στα χέρια μας, γενικά έχουμε μία εσφαλμένη αντίληψη περί ιδιοκτησίας όχι μόνο σε επίπεδο ανθρώπων αλλά και στο περιβάλλον με τον ίδιο ακριβώς τρόπο συμπεριφερόμαστε. Ξεχνάμε όμως όλοι κάτι, μπορεί πολλοί να δρουν καταπατώντας, νιώθοντας ασφαλείς πως τα έννομα μέσα θα κλείσουν τα μάτια. Ωστόσο, η ζωή και η φύση με τον ένα ή τον άλλο τρόπο υπακούουν σε μια μορφή δικαίου που κανέναν δεν αφήνει ατιμώρητο αργά ή γρήγορα.

Κλείνοντας, ο κοινός παρονομαστής όλα αυτά τα χρόνια είναι ένας. Πάντα οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα των νεώτερων χρόνων όσο συντηρητικές ή όσο προοδευτικές και αν ήταν κατάφερναν με εξαιρετική επιτυχία σε πολύ μικρό χρόνικό διάστημα να εδραιώσουν την αναρχία. Αυτά τα ολίγα από εμένα. Και επειδή επί τούτου δεν πέρασα μπροστά από το κτίριο της Marfin, το δικό μου λουλούδι στη μνήμη των παιδιών θα είναι διαδικτυακό από την έκθεση λουλουδιών στο Γουδί.

Υ. Γ. 1: Όπως προανέφερα πήγα στην έκθεση λουλουδιών στο Γουδί. Ένα πολύ μικρό μέρος των φωτογραφιών είναι παρακάτω για όσους ενδιαφέρονται. Στις φωτογραφίες εκτός των άλλων είναι και η φωτογραφία από την προτομή του Τάρας Σεβτσένκο που βρήκα μέσα στο πάρκο.

Υ. Γ. 2: Πόσο δίκιο είχε ο Αβραάμ Λίνκολν όταν έλεγε:

• «Όταν ο λαός διατηρεί τις αρετές του και την επαγρύπνησή του, καμιά κυβέρνηση, με οποιαδήποτε ακρότητα, αδυναμία και αστόχαστες πράξεις, μπορεί σοβαρά να τον βλάψει στο σύντομο διάστημα των τεσσάρων χρόνων.»

• «Η ανθρώπινη φύση δεν αλλάζει. Σε κάθε μεγάλη δοκιμασία θα βρούμε ανάμεσα στους ανθρώπους αδύνατους και ισχυρούς, ανόητους και σοφούς , καλούς και κακούς.»

Ας αναρωτηθούμε όλοι και ας δώσουμε λίγη αμάσητη τροφή στο μυαλό μας για επεξεργασία!