ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!

Επιστροφή στο κλεινόν άστυ και μπορώ να πω ότι πέρασα αρκετά καλά. Κουράστηκα λίγο, αλλά διασκέδασα κιόλας. Έκανα ωραίες βόλτες και απόλαυσα ωραίους καφέδες στο Μεσολόγγι και στη λίμνη Τριχωνίδα. Μαγειρέψαμε αρκετά και αλμυρά και γλυκά και αντικειμενικά κρίνοντας νομίζω ότι σχεδόν όλα στέφθηκαν με απόλυτη επιτυχία. Φάγαμε, ήπιαμε, γελάσαμε βρεθήκαμε στο τραπέζι όλοι μαζί και περάσαμε υπέροχα και θυμηθήκαμε τα περασμένα χρόνια.

Και για του λόγου το αληθές ακολουθούν κάποιες από τις φωτογραφίες που τραβήχτηκαν.

Το αρνί και το κοκορέτσι μας αναμένουν να ψηθούν

Το κοκορέτσι μας και μπιφτέκια στη σχάρα

Μαζί με τα λοιπά βάλαμε και ζυμωτό ψωμί να πυρωθεί

Άνθισε και η πεντάφυλλη τριανταφυλλιά στον κήπο μας

Η λίμνη Τριχωνίδα από το χωριό μου

Ηλιοβασίλεμα στη λίμνη από ένα χωριό παραδίπλα, την Ανάληψη

Ο επιτάφιος στο χωριό μου στολισμένος με χρυσάνθεμα και αμάραντα

Υ. Γ. 1: Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά σε όλους.

Y. Γ. 2: Μετά το Κυριακάτικο φαγοπότι μετρήσαμε όλοι την πίεση μας και η Pansofix βρέθηκε με 10,8 μεγάλη και  μικρή 7,1. Τουτέστιν όλα καλά όλα ανθηρά. Οι υπόλοιποι όμως από την οικογένεια έβγαλαν το βράδυ με τίλιο/φλαμούρι και φρυγανιά.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ & ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

Σήμερα είναι η μέρα της μεγάλης απόδρασης. Εγκαταλείπω τα επί τα αυτά και οδεύω προς χωριό εντός ολίγων ωρών. Πάω προς Μεσολόγγι, στο χωριό της μητέρας μου και ελπίζω να περάσω καλά. Εφοδιάστηκα από εδώ αυγά βαμμένα, κουλούρια και τσουρέκια και αναχωρώ για το μεγάλο φαγοπότι. Πριν από αυτό όμως προηγούνται οι προσεχείς μέρες που είναι μέρες πένθους, ταπεινότητας και  περισυλλογής για όλους μας και σε αυτό το κλίμα προσωπικά κινούμαι.

Εύχομαι σε όλους σας Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση και να περάσετε υπέροχα με τις οικογένειες και τους φίλους σας.

Εύχομαι επίσης να επιστρέψει ο ακριβής αριθμός των ανθρώπων που φεύγουν, χωρίς απώλειες. Με άλλα λόγια προσοχή στους δρόμους.

Και εμείς τα ξαναλέμε μετά την Ανάσταση που θα επιστρέψω με ίσως 1-2 κιλά στις αποσκευές μου.

Η ΛΑΜΠΑΔΑ ΜΟΥ!!!

Σήμερα βγήκα στα μαγαζιά σε αναζήτηση λαμπάδας, όπως κάνει εξάλλου κάθε "παιδάκι". Εν τέλει κατέληξα στο Mall στο Μαρούσι και συγκεκριμένα στο Wax & Craft όπου παραδοσιακά τα τελευταία χρόνια είναι το μαγαζί που ψωνίζω λαμπάδες για μένα και τη μικρή που έχω βαφτίσει αλλά και κεριά που τα λατρεύω. Επειδή με περιμένουν 20 αυγά για να βαφτούν και γενικά το καθήκον με καλεί ανεβάζω τη φοβερή μου λαμπάδα και περιμένω εντυπώσεις.

Υ. Γ.1: Είδα και κάτι σήμερα στην αγορά του Χαλανδρίου που μπορώ να πω μου χάλασε τη διάθεση. Δεν έχω τίποτα και με κανένα άνθρωπο αλλά ειλικρινά η εικόνα ανθρώπων να πουλάνε προς 1 ευρώ νεογέννητα κοτοπουλάκια στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο σε χάρτινα σακουλάκια φούρνου ήταν αποκαρδιωτική.

Υ. Γ. 2: Έχω να δηλώσω ότι φέτος το βάψιμο αυγών ξεκινάει με απώλειες 5 αυγών πριν καν ακόμα τα βράσω. Οπότε για όσους πρόκειται να βάψουν, τους συμβουλεύω να τα τσεκάρουν μήπως είναι ραγισμένα πριν τα αγοράσουν.

ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟ ΣΟΚΟΛΑΤΟΓΛΥΚΟ ΣΕ ΠΟΤΗΡΙ!!!

Σήμερα διαβάζοντας τον Ταχυδρόμο - Γεύσεις των Σαββατιάτικων Νέων βρήκα πολλές και ενδιαφέρουσες συνταγές και όχι μόνο. Μία όμως μίλησε με την πρώτη μέσα μου. Μόλις την είδα βρήκα τα υλικά που δεν είχα και την κράτησα για δοκιμή. Και είπα να τη μοιραστώ και μαζί σας γιατί σίγουρα θα την εκτιμήσετε δεόντως. Το σημερινό γλυκό λοιπόν είναι μία πολύ μυρωδάτη κρέμα σοκολάτας με μαστίχα.

ΥΛΙΚΑ:

• 150γρ κουβερτούρα 55% κακάο
• 150γρ κουβερτούρα 66% κακάο
• 150γρ γάλα
• 350γρ κρέμα γάλακτος χτυπημένη σε παχύρρευστη μορφή
• 15 σταγόνες μαστιχέλαιο

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:

Αρχικά τεμαχίζουμε τις κουβερτούρες σε πολύ μικρά κομμάτια ενώ σε μια κατσαρόλα βράζουμε το γάλα. Έπειτα το αδειάζουμε πάνω από την τεμαχισμένη σοκολάτα και ομογενοποιούμε πολύ καλά. Στη συνέχεια, προσθέτουμε την παχύρρευστη κρέμα και το μαστιχέλαιο ανακατεύοντας απαλά με μια πλαστική κουτάλα. Τέλος γεμίζουμε (όσο θέλουμε) τα ποτήρια της αρεσκείας μας.

Υ. Γ.: Το Google σήμερα μου θύμισε πως είναι 122 επέτειος από την γέννηση του μεγάλου Άγγλου ηθοποιού και σκηνοθέτη Τσάρλι Τσάπλιν / Σαρλό.

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ BAZAAR!!!

Τι Σαββατοκύριακο και αυτό...αυτός ο ήλιος απλά μαγικός! Έξω όλα φωνάζουν εκδρομή...αλλά δυστυχώς δεν προβλέπεται ακόμα. Τελοσπάντων, δε με παίρνει από κάτω και γι αυτό είπα να εκμεταλλευτώ την Κυριακή μου και να επισκεφθώ ένα μικρό πλην πολύ χαριτωμένο πασχαλινό bazaar. Το εν λόγω bazaar φιλοξενήθηκε σε μία αίθουσα του Δήμου Αμαρουσίου και διοργανώθηκε από το Σικιαρίδειο Ίδρυμα διαθέτοντας χειροτεχνήματα και έργα των εκπαιδευόμενων των εργαστηρίων του Ιδρύματος. Το bazaar ανήκει στο θεσμό "Ανοιξιάτικη Πνοή" και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Υγείας (07/04), μέρος των εσόδων θα διατεθεί στο "Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Ατόμων με Αναπηρία" και στο "Κέντρο Ημέρας για Άτομα που πάσχουν από τη νόσο Αλτσχάιμερ" του Δήμου Αμαρουσίου. Αν και δεν ήταν μεγάλο μπορούσες να βρεις κοσμήματα χειροποίητα (και με ημιπολύτιμους λίθους), πασχαλινά είδη, ζωγραφική σε ξύλο, πηλό, πέτρες, αγιογραφία και διάφορα αξεσουάρ.

Φυσικά και δεν έφυγα με άδεια χέρια...έβαλα και εγώ τον οβολό μου. Οι φωτογραφίες παρακάτω είναι για του λόγου το αληθές. Πάντως όλα ήταν υπέροχα και η επιλογή δύσκολη!

Σκουλαρίκια από κουμπιά & Σκουλαρίκια από λάβα!

Βότσαλα θαλασσινά ζωγραφισμένα στο χέρι (με μαγνήτη)

ΤΟΠΙΚΟ ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΟ ΦΑΓΗΤΟ!!!

Το Σαββατοκύριακο της 25ης Μαρτίου επισκέφθηκα την πολυαγαπημένη μου Κεφαλλονιά. Ο καιρός ήταν υπέροχος, σχεδόν καλοκαιρινός...μαγεία για να μη τα πολυλογώ. Λόγω της ημέρας, που το έθιμο θέλει να τρώμε μπακαλιάρο, έφαγα μία εκδοχή του μπακαλιάρου που τυγχάνει να είναι και τοπικό φαγητό που αν και τόσα χρόνια εκεί, δεν δοκίμασα ποτέ. Το περί ου ο λόγος φαγητό είναι η κεφαλλονίτικη μπακαλιαρόπιτα, ένα πιάτο εκπληκτικής νοστιμιάς.

ΥΛΙΚΑ:

 

• 1,5 κιλό μπακαλιάρο

• 1 φλιτζάνι ρύζι

• 1 φλιτζάνι ελαιόλαδο

• 1 κουταλιά πελτέ

• σκόρδο, άνηθο ή μάραθο ψιλοκομμένα

• 2,5 φλιτζάνια ζωμό από τον μπακαλιάρο

ΥΛΙΚΑ (για το παραδοσιακό φύλλο):

• 3-4 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις

• 1/2 κουταλάκι αλάτι

• 1/2 κούπα ελαιόλαδο

• 1/2 κούπα κρασί

• 2-3 κουταλιές της σούπας νερό

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:

Ξαρμυρίζουμε τον μπακαλιάρο, και αφού τον ζεματίσουμε, τον αφήνουμε να κρυώσει, και αφαιρούμε την πέτσα και τα κόκαλα και τον ξεψαχνίζουμε.Σιγοβράζουμε το ρύζι, ώσπου να φουσκώσει, και στη συνέχεια σε μια λεκάνη το ανακατεύουμε με τον μπακαλιάρο και τα υπόλοιπα υλικά, προσθέτοντας και 1/2 κούπα νερό. Ανακατεύουμε σε μια λεκάνη τον μπακαλιάρο με τα υπόλοιπα υλικά. Στρώνουμε σε λαδωμένο ταψί το πρώτο φύλλο φροντίζοντας να περισσέψει στις άκρες. Ρίχνουμε τα υλικά και σκεπάζουμε με το δεύτερο φύλλο, γυρίζοντας προς τα μέσα και τις άκρες του πρώτου φύλλου. Ραντίζουμε με νερό και λάδι και ψήνουμε την πίτα στους 200°C για 1 ώρα περίπου.

Για το φύλλο:

Βάζουμε σε μια λεκάνη 3 κούπες αλεύρι κι ανοίγουμε στο κέντρο ένα λάκκο. Αφού ρίξουμε μέσα το αλάτι, το λάδι και το κρασί, ζυμώνουμε πολύ καλά , ώσπου να γίνει η ζύμη εύπλαστη και μαλακή. Αν χρειαστεί προσθέτουμε λίγο αλεύρι ακόμα. Στη συνέχεια, την αφήνουμε στην άκρη για 30'. Ανοίγουμε τη ζύμη σε δύο χοντρά φύλλα.

Υ. Γ. 1: Υπάρχει και άλλη παράξενη πίτα, ίσως λίγο πιο γνωστή, η χταποδόπιτα! Εκπληκτική και αυτή σε γεύση. 

Υ. Γ. 2: Καλό μήνα σε όλους!!!  

Υ. Γ. 3: Συνοδεύστε την πίτα αυτή με ένα από τα υπέροχα λευκά κρασιά, Robola ή San Gerasimo!

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΩΦΟΡΟ ΤΗΣ ΠΙΤΣΑΣ!!!

Σήμερα έχω πολύ όρεξη γενικά έχω πολύ καλή διάθεση. Οπότε είπα να συνδυάσω την όρεξη αυτή με την πάντα παρούσα όρεξη για ωραίο φαγητό. Σήμερα θα πάμε Ιταλία μέσα από την κουζίνα και θα φτιάξουμε δύο πίτσες. Μία της Νότιας Ιταλίας (πίτσα με μοτσαρέλα) και μία της Βόρειας (πίτσα με πατάτες).

ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΥΜΗ:

• 2,5 φλ. τσαγιού αλεύρι
  

• 1 φακελάκι ξηρή μαγιά

• 1,5 – 2 φλ. τσαγιού χλιαρό νερό

• μισό κουταλάκι του γλυκού αλάτι

• 6 κουταλιές της σούπας λάδι

• πολύ λίγο ζάχαρη

 ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΣΑΛΤΣΑ ΝΤΟΜΑΤΑΣ:

• 1/2 κουτάκι σάλτσα ντομάτας έτοιμη
• 2 κουταλιές της σούπας λάδι
• ρίγανη
• αλάτι - πιπέρι

ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΤΣΑ ΜΕ ΜΟΤΣΑΡΕΛΑ

• 2 μεγάλες μοτσαρέλες κομμένες σε ροδέλες
• 2 ντομάτες κομμένες σε ροδέλες
• ρίγανη
• αλάτι - πιπέρι
  

ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΤΣΑ ΜΕ ΠΑΤΑΤΑ

• 2-3 πατάτες κομμένες σε ροδέλες πολύ λεπτές
• 1 μοτσαρέλα κομμένη σε μικρά κομματάκια
• 6 φέτες μπέικον κομμένες σε μικρά κομματάκια
• αλάτι - πιπέρι
  

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:

Κοσκινίζουμε το αλεύρι και κάνουμε μια λακκούβα στο κέντρο. Ρίχνουμε την μαγιά, το μισό χλιαρό νερό, το αλάτι, τη ζάχαρη και το λάδι και ζυμώνουμε προσθέτοντας σιγά – σιγά και το υπόλοιπο νερό, μέχρι η ζύμη να γίνει ελαστική και μάλλον σφιχτή και να μην κολλάει. Έπειτα, την χωρίζουμε σε δύο μέρη και την αφήνουμε σε χλιαρό μέρος να φουσκώσει σκεπασμένη με πετσέτα για 40 λεπτά. Αλευρώνουμε τον πάγκο και ανοίγουμε δύο δίσκους όσο τα ταψιά της πίτσας. Λαδώνουμε τα ταψιά και βάζουμε μέσα τη ζύμη.Στη συνέχεια, σε ένα μπολ ανακατεύουμε τη σάλτσα ντομάτας με το λάδι και προσθέτουμε ρίγανη αλάτι και πιπέρι και την ρίχνουμε πάνω από τη ζύμη για την πίτσα με μοτσαρέλα. Για την πίτσα με μοτσαρέλα, στρώνουμε τις ροδέλες της μοτσαρέλας και μετά της ντομάτας και μετά επάνω πάλι της μοτσαρέλας, προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και λίγο ρίγανη και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 220 βαθμούς για 20 λεπτά. Για την πίτσα με πατάτες, στρώνουμε τις ροδέλες από τις πατάτες και προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι και βάζουμε να ψηθεί σε προθερμασμένο φούρνο στους 220 βαθμούς για 10 λεπτά. Μετά τα δέκα λεπτά βγάζουμε την πίτσα και προσθέτουμε τα κομματάκια μοτσαρέλας και μπέικον και ξαναψήνουμε για άλλα 10 λεπτά στην ίδια θερμοκρασία.

Υ. Γ. 1: Προσοχή πολύ θέλουν οι πατάτες, οι οποίες πρέπει να είναι πολύ λεπτοκομμένες, διαφορετικά δε θα ψηθούν.

Υ. Γ. 2: Τη σάλτσα ντομάτας φυσικά αν θέλετε μπορείτε να τη φτιάξετε μόνη/ος σας αρκεί να την αφήσετε στην κατσαρόλα μέχρι να μείνει χωρίς νερά να γίνει δηλαδή πηχτή για να μη χαλάσει τη ζύμη.

Εγώ έβαλα έτοιμη για οικονομία χρόνου και γιατί δεν έχω βρει πομοντόρο.

Υ. Γ. 3: Δε φοβάμαι μη δε φαγωθούν οι πίτσες φοβάμαι που θα μας πάνε με τόση κατανάλωση πίτσας.

Υ. Γ. 4: Ιδανική συνοδεία ένα ωραίο λευκό κρασάκι παγωμένο ή και κάποια μπύρα μια Warsteiner ας πούμε.

ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ!

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕ ΜΥΣΤΙΚΑ!!!

Τόσες μέρες απούσα...και σήμερα δηλώνω παρόν. Δεν είχα πάει σε τόπους μακρινούς και ονειρεμένους εδώ ήμουν στη ρουτίνα της καθημερινότητας, η οποία ενίοτε σε συνεπαίρνει λίγο περισσότερο απ ότι συνήθως. Κάτι τέτοιο συνέβη και στην δική μου την περίπτωση. Βέβαια είναι αρκετές μέρες τώρα που ανοίγω τον υπολογιστή, μπαίνω στο blog μου (διαβάζω ανελλιπώς βέβαια τα αγαπημένα μου blogs), πατάω νέα ανάρτηση και κάθομαι μπροστά από την κενή σελίδα κοιτώντας τη, λες και θα γραφτεί ως δια μαγείας ό, τι έχω στο μυαλό μου, στην οθόνη. 

Βέβαια για να σας πω την αλήθεια αν κατά μαγικό τρόπο γινόταν copy-paste του μυαλού στον υπολογιστή θα επικρατούσε χάος ή καλύτερα το αδιαχώρητο. Η μία σκέψη θα γινόταν θύμα της άλλης σε ένα δρόμο με πολύ κίνηση, καμμένα φανάρια και τροχονόμο πουθενά. Τελοσπάντων, η ειλικρίνεια είναι λένε η καλύτερη όλων...έτσι είπα να γράψω ό, τι έχω στο μυαλό μου ακριβώς. Γιατί έτσι όπως το βλέπω στο προσεχές μέλλον δεν υπάρχει άλλη δίοδος για να ξεκολλήσω και να γράψω. Βέβαια αυτό λίγο στην πορεία άλλαξε καθώς η φίλη Mantarini με κάλεσε σε ένα παιχνίδι μυστικών και έτσι να μαι λοιπόν με τα 7 μυστικά μου!

1.  Ένα φοβερό και επτασφράγιστο μυστικό είναι πως κάποια βράδια, που τελευταία τώρα που το καλοσκέφτομαι αυτό συμβαίνει αρκετά συχνά, με πιάνει μια ακατανίκητη λιγουρίτσα για να καταστρέψω τα πάντα στο ψυγείο αλλά και σε κάθε ντουλάπι της κουζίνας. Μπορεί να φάω ελάχιστα μέσα στη μέρα αλλά το βράδυ τις περασμένες ώρες εκεί που κοιμάμαι αμέριμνη, ξυπνάω από αυτή την ακατανίκητη λαχτάρα για φαγάκι και λιχουδιές.
2. Έχω μια τρέλα με το χώρο μου, ο οποίος θέλω να είναι αδιαλείπτως σε τάξη...ειδάλλως είμαι ικανή να το σκέφτομαι ώρες επί ωρών μέχρι εν τέλει να τον τακτοποιήσω.
3. Έχω μία λατρεία και δεν ξέρω τι άλλη λέξη να βρω για την ομάδα μου...(Αρειανάρα μια ζωή) και είναι κάτι μοναδικό. Είμαι εκεί είτε ως φυσική παρουσία είτε από την τηλεόραση κάθε φορά που παίζει και καρδιοχτυπώ.
4. Λατρεύω τα γλυκά και τις σοκολάτες σε βαθμό κακουργήματος.
5. Όταν ήμουν μικρή καθόμουν πάνω από το κεφάλι της γιαγιάς μου και με φοβερή μαεστρία (όχι που να το παινευτώ) της έβγαζα τις φουρκέτες από τον κότσο και τις κάρφωνα στις γλάστρες χωρίς να πάρει μυρωδιά...ήταν το παιχνίδι μας και το μυστικό μας
   
6.  Έχω οδηγήσει μηχανάκι σε αλάνα (το παπάκι το είχε μία φίλη μου στο πρώτο έτος στο πανεπιστήμιο) και 10 δευτερόλεπτα αργότερα είχα τσακιστεί...ευτυχώς χέρια και πόδια οπότε καμουφλαρίστηκα γιατί η μαμά μου θα με είχε τρελάνει.
7. Η Κεφαλλονιά είναι το νησί μου. Δεν κατάγομαι από εκεί από τεχνικής φύσεως αλλά είναι το μέρος μου, εκεί που μου αρέσει, εκεί που θέλω να πηγαίνω όταν ξεφεύγω...και πολλά ακόμη.

Αυτά είναι ένα πολύ μικρό μέρος από τα μυστικά μου (τουλάχιστον αυτά που μπορώ να μοιραστώ). Τώρα πρέπει να καλέσω άλλους εφτά για να μοιραστούν αν θέλουν 7 μυστικά τους. Λοιπόν καλώ τις:

Πολυτεχνίτισσα, 

Δημιουργία,  

Eating Around,  

A Pink Dreamer

As Crisp As It Gets

mara's cook revolution

Tι θα φάμε σήμερα;

Καλό μας μήνα λοιπόν (αν και λίγο ετεροχρονισμένα)...και εις το επανιδείν!

127 ΩΡΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΘΕΩΡΙΑ ΖΩΗΣ!!!

Aυτές τις μέρες ψάχνω να βρω τι θέλω να ανεβάσω...έχω κάποια θέματα στα σκαριά...αλλά δεν είναι η ώρα τους ακόμη! Έτσι λοιπόν αποφάσισα να γράψω κάτι μικρό με αφορμή μια ταινία που είδα στο σινεμά την  Κυριακή. Η ταινία λέγεται 127 ώρες και πραγματεύεται μία αληθινή ιστορία ενός ορειβάτη που χωρίς ποτέ να δίνει λόγο, έκανε την επικίνδυνη αλλά "χορταστική" γι αυτόν ζωή του μεταξύ δουλειάς και αναρρίχησης-καταρρίχησης στα επικίνδυνα φαράγγια της Γιούτα. Ωστόσο, και επειδή ως γνωστόν κανείς δεν ξεφεύγει, τον τσάκωσε και αυτόν η ατυχία και βρέθηκε εγκλωβισμένος σε ένα φαράγγι για 5 μέρες σχεδόν, χωρίς κανείς να ξέρει που βρίσκεται...μόνος και σοβαρά τραυματισμένος.

Δε θα σας πω άλλες λεπτομέρειες για την ταινία ,κυρίως για όσους ενδιαφέρονται να τη δουν! Θα σταθώ ωστόσο σε ένα πράγμα που μου είχε κατακλείσει το μυαλό όσο την έβλεπα και όλες αυτές τις μέρες το φέρνω στο μυαλό μου. Και δεν είναι τίποτα άλλο από την εξής σκέψη. Ακόμα και όταν όλα τα πράγματα είναι μαύρα, ακόμα και όταν όλα δείχνουν μάταια, ακόμα και όταν όλα δείχνουν πως δεν υπάρχει ελπίδα...υπάρχει ελπίδα και τίποτα δεν τελείωσε.  Ο άνθρωπος έχει αδιανόητα μεγάλο περιθώριο δυνάμεων να εξαντλήσει, τόσο που κανείς μας δε φαντάζεται. Και αυτό είναι ότι πιο ελπιδοφόρο υπάρχει στη ζωή!

Υ. Γ.: Από εδώ και πέρα όπου και να πηγαίνω θα αφήνω ένα σημείωμα για το που βρίσκομαι και δε θα εκνευρίζομαι όταν οι δικοί μου θα με ρωτάνε που θα βρίσκομαι, γιατί πολλά πράγματα περνάνε από το χέρι μας. Και αν ακόμα δε μπορούμε να τα αποφύγουμε...μπορούμε ωστόσο να τα διευκολύνουμε!

ΑΝΘΙΣΑΝ ΟΙ ΑΜΥΓΔΑΛ(Ι)ΕΣ...+ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΜΕ MUFFIN ΛΕΜΟΝΙΟΥ!!!

Μια βδομάδα απουσίας και επιστρέφω σήμερα με μια ανάρτηση στην οποία αρχικά έχω να δηλώσω δημοσίως ότι δεν ξέρω αν οι αμυγδαλιές κοντά στα σπίτια σας άνθισαν φέτος, πάντως οι δικές μου αμυγδαλ(ι)ές από χθες το βράδυ άνθισαν για τα καλά. Στην κυριολεξία καταπίνω πέτρες... Οι αμυγδαλές μου έχουν πρηστεί κ κοκκινίσει απίστευτα. Αλλά δεν το βάζω κάτω έπ' ουδενί...Γι αυτό λοιπόν αποφάσισα να ανεβάσω το σημερινό απογευματινό μου γεύμα. Τουτέστιν, muffins λεμόνι, με καφεδάκι (ελληνικό μου ήρθε σήμερα να φτιάξω). Το λοιπόν και για να μη φλυαρώ να πως θα φτιάξετε υπέροχα και αρωματικά muffins λεμόνι.

ΥΛΙΚΑ:

• 2 και 3/4 κούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 1 κ. γλυκού baking powder
• 1/2 κ. γλυκού σόδα
• 1/2 κ. γλυκού αλάτι
• 1/2 κούπα κρέμα γάλακτος με χαμηλά λιπαρά
• 1/4 κούπας φρέσκο γάλα με χαμηλά λιπαρά
• 1 και 1/2 κ. σούπας ξύσμα λεμονιού
• 4 κ. σούπας χυμό λεμονιού
• 3/4 κούπας μαργαρίνη soft
• 3/4 κούπας μέλι
• 1/4 κούπας ζάχαρη
• 3 αυγά

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:

Αρχικά κοσκινίζουμε σε ένα μπολ το αλεύρι με το baking powder και τη σόδα και προσθέτουμε το αλάτι και ζάχαρη. Σε ένα άλλο μπολ, αναμιγνύουμε με σύρμα την κρέμα γάλακτος, το γάλα, το ξύσμα λεμονιού, το χυμό λεμονιού, τη μαργαρίνη, το μέλι και τα αυγά. Ανακατεύουμε καλά τα υγρά υλικά με το σύρμα, για να μην μείνει το μέλι στον πάτο του μπολ. Προσθέτουμε στο μπολ με τα υγρά υλικά, το μείγμα με το αλεύρι (τα στερεά υλικά δηλαδή), μοιράζουμε το μείγμα με κουτάλι σε βουτυρωμένες θήκες για muffins (μέχρι τα 2/3 της θήκης περίπου) και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς Κελσίου, για 20 - 30 λεπτά (μέχρι να βγαίνει στεγνή η οδοντογλυφίδα βυθίζοντας την).Τέλος τα βγάζουμε πάνω σε μία σχάρα και τα αφήνουμε να κρυώσουν και τότε πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη.

Υ. Γ. 1: Τη συνταγή την δανείστηκα από το πολύ λαχταριστό site Συνταγές της Παρέας.

Υ. Γ. 2: Η φωτογραφία απεικονίζει τα ζουμπούλια που αγόρασα χθες σε ένα υπαίθριο ανθοπωλείο και χωρίς υπερβολή το άρωμά τους είναι μεθυστικό...τόσο μεθυστικό που παρόλο που είμαι και μπουκωμένη ακόμα τα μυρίζω!