Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Is Everybody In? Is Everybody In? The Ceremony Is About To Begin!!!

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΣΙΣΥΦΟΥ, ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΟΓΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ!!!

 Ο Σίσυφος υπήρξε μια πολύ ιδιαίτερη μορφή της ελληνικής μυθολογίας . Υπήρξε ο ιδρυτής και βασιλιάς της αρχαίας Εφύρας (Κόρινθος) και ο μύθος του είναι πολύ ενδιαφέρον, κάπως σκοτεινός και ανατριχιαστικά επίκαιρος.

Αρχικά όλα ξεκινούν από το ίδιο του το όνομα, Σίσυφος, που θα πει πολύ σοφός. Όσο για το μύθο γύρω από το όνομά του, όλα άρχισαν όταν ο Δίας αποπλάνησε την Αίγινα (κόρη του ποταμού και θεού Ασωπού). Ο Ασωπός ζήτησε από τον Σίσυφο να τον ενημερώσει σχετικά, με αντάλλαγμα μια πηγή με νερό που θα ανάβλυζε ασταμάτητα από την ακρόπολη της πόλης του.

Ο Σίσυφος γνώριζε πολλά και τα είπε στον Ασωπό, ο οποίος κυνήγησε τον Δία. Ωστόσο ο Δίας ξέφυγε και έτσι ο Ασωπός τιμώρησε το Σίσυφο στέλνοντάς τον στον Άδη. Βέβαια ο Σίσυφος επιβεβαιώνοντας το όνομα του, την εξυπνάδα και την πονηριά του κατάφερε να φυλακίσει τον Άδη, ο οποίος δε μπορούσε πλέον να πάρει τις ψυχές των νεκρών με αποτέλεσμα ο κόσμος να γεμίσει από τραυματισμένα, ακρωτηριασμένα και ανήμπορα έμψυχα όντα. 

Οι θεοί αναστατώθηκαν και ο Άρης ελευθέρωσε τον Άδη από τα δεσμά του (καθώς ο Πλούτωνας δε μπορούσε να βλέπει ερειμωμένη την αυτοκρατορία του), στέλνοντας ξανά τον Σίσυφο στον Άδη. Ωστόσο,εκείνος όντας πονηρός, είχε πει στη γυναίκα του να μη θάψει το σώμα του και ζήτησε από τον Άδη τρεις μέρες για να επιστρέψει στη γη και να φροντίσει το ζήτημα. Ο Άδης το δέχτηκε όμως ο Σίσυφος δεν επέστρεψε. Έτσι ήρθε η σειρά του Ερμή να τον πάει στον Άδη και η τιμωρία του Σισύφου από τους «κριτές των νεκρών» ήταν να κουβαλάει ένα βράχο στην κορυφή ενός βουνού και κάθε φορά που θα φτάνει στην κορυφή, η πέτρα δεν θα σταθεροποιείται και θα πέφτει από την άλλη. Αυτή η τιμωρία είναι αιώνια για τον «νικητή» του Άδη.

Συνεπώς, το επιμύθιο αυτού του μύθου εντοπισμένο στο σήμερα είναι ότι η πανουργία και η κακώς εννοούμενη εξυπνάδα πολλών ανθρώπων του πολιτικού, κοινωνικού, θρησκευτικού αλλά και καθημερινού φάσματος καθώς και η κοντόφθαλμη αντίληψη τους περί ευδαιμονίας κατάφεραν και συνεχίζουν δυνατά και με χειρουργική ακρίβεια να κάνουν βαθιές τομές στο χιλιοταλαιπωρημένο σώμα της Ελλάδας, καθιστώντας την ένα ανίατα νοσούντα οργανισμό και κάνοντας το μύθο του πανούργου και πονηρού Σισύφου πιο επίκαιρο από ποτέ.

Παράλληλα μία άλλη εκδοχή αυτού του μύθου συναντιέται και στο έργο ενός πολύ μεγάλου συγγραφέα, του Αλμπέρ Καμύ και συγκεκριμένα στο βιβλίο του "Ο Μύθος του Σισύφου". Πρόκειται για ένα δοκίμιο πάνω στο παράλογο. Βέβαια και εδώ το βάρος του επιμυθίου εξακολουθεί να είναι το ίδιο αλλά εδώ ο συγγραφέας αλλάζει την οπτική γωνία. 

Δηλαδή για τον Καμύ, ο μύθος του Σισύφου αποτελεί μία έκφανση του παραλόγου και στην ουσία ο ίδιος ο Σίσυφος είναι ένας παράλογος ήρωας που τα πάθη του τον στιγμάτισαν περισσότερο και από το ίδιο του το μαρτύριο που αποτέλεσε τη φοβερότερη τιμωρία. 

Η τιμωρία της χωρίς όφελος και ελπίδα εργασίας, ως ποινή της πανουργίας και της πονηριάς ενός ανθρώπου που ζει σε ένα παράλογο και χωρίς έννοια περιβάλλον. Το ίδιο περιβάλλον που και εμείς ζούμε σήμερα προσπαθώντας να πληρώσουμε το τίμημα της πανουργίας και της πονηριάς μιας καθόλα παράλογης πολιτικής στην οποία ωστόσο σχεδόν όλοι μας πήραμε μέρος, συνειδητά ή ασυνείδητα, και συνεπώς διαμορφώσαμε.

Υ. Γ.1: Εγώ απλά αναρωτιέμαι: Υπάρχει ελπίδα να αποσοβηθεί αυτή η τιμωρία μας να προσπαθούμε για αυτό που φαντάζει μάταιο? Και αν ναι ποιος είναι ο τρόπος (πρακτικά όχι θεωρητικά)?

Υ. Γ.2: Κάπου διάβασα τη δήλωση κάποιου (δε μπορώ να θυμηθώ ποιος το είπε αν και η σημασία είναι στο τι είπε και αυτό το θυμάμαι) "Εσείς πολιτικοί που διατείνεστε ότι είστε μπροστά μας, βγείτε επιτέλους μπροστά μας" (και θα συμπληρώσω εγώ) και έστω και την ύστατη ώρα πράξτε τα δέοντα.

Υ. Γ.3: Στην πρώτη σελίδα του βιβλίου του Καμύ, ο συγγραφέας έχει πολύ εύστοχα (κατ εμέ) προσθέσει τα σοφά λόγια ενός μεγάλου λυρικού ποιητή του Πίνδαρου: "Ω ψυχή μου, μη ζητάς αθάνατη ζωή, αλλ' επιδίωκε μονάχα ο,τι μπορείς να κατορθώσεις." από τον 3ο Πυθιόνικο

Υ. Γ.4: Είχα σκοπό να βάλω άλλο τραγούδι αλλά τελευταία στιγμή σκέφτηκα πως με τόσα παράλογα, θα ταίριαζε ένα παράλογο τραγούδι. Δε συμπαθώ τον τραγουδιστή παρά μόνο αυτό το τραγούδι. Από πολλούς έχει χαρακτηριστεί στιχουργικά παράλογο. Για άλλους (μέσα σε αυτούς και εγώ) θεωρείται ένα τραγούδι με τόσο παράλογους στίχους, όσο είναι αναγκαίο για να επιτευχθεί μια πολύ όμορφη και ενδιαφέρουσα ευελιξία στην ερμηνεία και στο τι σημαίνει για τον καθένα. Για μένα ας πούμε έχει την ερμηνεία του, αλλά μην ξεφεύγω...Robbie Williams - Me And My Monkey

3 σχόλια:

  1. Σοφάκι πολύ ωραία ανάλυση. Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει αλλά ο μύθος του Σισύφου είναι όντως πολύ επίκαιρος.

    Αντρέας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα, Σοφία!
    Μου άρεσε ο τρόπος που παρουσιάζεις ταυτόχρονα Μυθολογία, Λογοτεχνία με σύγχρονες αναφορές και παραλληλισμούς.
    Θα διαφωνήσω ότι ο Σίσυφος εκπροσωπεί το παράλογο! Ίσα-ίσα εκπροσωπεί την ανθρώπινη λογική και την πονηριά που τολμάει να τα βάλει με τους θεούς, διαταράσσοντας τη σχέση εντολή-υπακοή. Ο ήρωας, υπερεκτιμώντας της δυνάμεις του, διαπράττει "ύβρι". Η τιμωρία του πρέπει να είναι παραδειγματική προς αποτροπήν άλλων μιμητών-αιώνιο παράγειγμα.
    Όμως στην εποχή μας η ύβρις είναι καθημερινό φαινόμενο, δεν μας κάνει εντύπωση και η Νέμεσι έχει μετακομίσει αλλού! Μας βαρέθηκε, φαίνεται!
    (Σε ευχαριστώ που μου θύμισες την παλιά μου Τέχνη!)

    Φιλάκια, καλό Σ/Κ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αντρέα σ ευχαριστώ πολύ. Όσο για το βιβλίο σου προτείνω να το διαβάσεις.

    Helen Gr χαίρομαι που σου άρεσε και σου θύμισε την παλιά σου Τέχνη. Το να το λες εσυ με την ειδικότητά σου έχει άλλη αξία. Όσον αφορρά το παράλογο και το Σίσυφο θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου στην ανάλυση περι ύβρεως. Απλά εγω εντόπισα το παράλογος ήρωας στο ότι κατάφερε τα πάθη του να τον στιγμάτισουν περισσότερο και από το ίδιο του το μαρτύριο που αποτέλεσε τη φοβερότερη τιμωρία. Με αυτή και μόνο την έννοια παράλογο κατά τα αλλά συμφωνώ απόλυτα με την προσέγγισή σου. Καλό Σ/Κ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή