ΛΟΝΔΡΕΖΙΚΕΣ ΓΛΥΚΕΣ ΛΙΧΟΥΔΙΕΣ!!!

Μεταξύ ισπανικών, ecdl, σχολής και δουλειάς βρήκα σήμερα λίγο χρόνο να κάτσω μπροστά στον υπολογιστή και να γράψω. Και έτσι όπως είχα τόσες σκέψεις στο μυαλό μου, αποφάσισα να ανεβάσω τις φωτογραφίες από το τελευταίο ταξίδι στο Λονδίνο. Μόνο που αυτές οι φωτογραφιές δεν έχουν αξιοθέατα (όπως την προηγούμενη φορά) αλλά λονδρέζικες γλυκιές λιχουδιές που βρήκα στους δρόμους του Λονδίνου περιπλανώμενη για να ανακαλύψω την πόλη. Μπορώ να πω με περισσή περιφάνεια πως δοκίμασα πολλά από τα εικονιζόμενα γλυκά και έχω να δηλώσω ότι ήταν θαυμάσια. Ένα και ένα!!!

Υ.Γ. 1: Οι λιχουδιές είναι από τα εξής μέρη: τα Harrods, το Cafe Concerto στη Regent Street και το Topshop στην Oxford Street!!!

Υ.Γ. 2: Τώρα που τις ξαναείδα τις φωτογραφίες με έπιασε μια λιγούρα!!!

ΔΙΠΛΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ!!!

Η σύνθεση των δύο εικόνων δημιουργεί ένα απίστευτο σκηνικό που συνάντησα πριν λίγο καιρό στην αγαπημένη μου Κεφαλλονιά. Αφού έβρεξε καρέκλες βγήκε και το ουράνιο τόξο το οποίο όμως δεν είχε σχέση με κανένα άλλο. Και αυτό γιατί πρώτη φόρα είδα διπλό ουράνιο τόξο. Πραγματικά το θέαμα ήταν μοναδικό. Τα δύο ουράνια τόξα ήταν δίπλα δίπλα και ξεκινούσαν από τη θάλασσα και κατέληγαν στο βουνό του χωριού. Δε θα συνεχίσω την περιγραφή γιατί οι εικόνες μιλάνε από μόνες τους.

ΚΑΦΕ ΛΕΩΝΙΔΑΣ!!!

Σήμερα αποφάσισα να κάνω ιδιαίτερη μνεία σε κάτι που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και που ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας. Προ ολίγων ημερών και κατά τη διάρκεια ενός απίστευτου τρεξίματος στο κέντρο βρήκα το πιο οικονομικό καφέ στην πιο απίθανη γειτονιά και όχι μόνο αυτό, αλλά το εν λόγω καφέ το ανακάλυψα στα πρόσφατα ταξίδια μου στο Λονδίνο και μετ εκπλήξεως διαπίστωσα ότι υπάρχει και εδώ.

Λοιπόν, η μέρα ξεκίνησε με στήσιμο στην ουρά της Εθνικής Τράπεζας και συνεχίστηκε στο Βρετανικό Συμβούλιο όπου μάζεψα ότι χαρτούρα μπορεί να φανταστεί ανθρώπου νους. Βέβαια, πριν το Βρετανικό Συμβούλιο φρόντισα να πάρω δυνάμεις κάνοντας ένα pit stop στο νέο καυτό σημείο της πόλης, την boulangerie Paul, για ένα ζεστό κρουασανάκι.

Στο θέμα λοιπόν, φεύγοντας από τα "αγγλάκια του Κολωνακίου" αποφάσισα να σταματήσω για ένα καφέ, ώστε να ηρεμήσω και να βάλω λίγο τάξη σε όλη τη χαρτούρα που κουβαλούσα και η οποία σε κάθε βήμα κινδύνευε να σκορπιστεί στα πεζοδρόμια. Για λίγο σκέφτηκα που να πάω και αμέσως έλαμψε η ιδέα, να πάω σε ένα πολύ αγαπημένο μου πεζόδρομο στο Κολωνάκι, τη Βαλαωρίτου και ειδικά σε μια καφετέρια που ξέρω και που μαζεύει φοβερούς παππούδες κουστουμαρισμένους και ατσαλάκωτους που μυρίζουν κολόνια Μυρτώ. Δυστυχώς το καφέ στη Βαλαωρίτου ήταν γεμάτο από τους εν λόγω παππούδες που συνόδευαν κομψές γιαγιάδες και έτσι προχωρώντας για να βρω κάτι άλλο βλέπω στα δεξιά μου ένα καφέ με άδειες καρέκλες και κάθομαι.

Αμέσως ήρθε μια ευγενέστατη κοπέλα με τον κατάλογο και εκεί συνειδητοποιώ ότι έχω κάτσει στη σοκολατερί Λεωνίδας που όμως στην προκειμένη ήταν και καφετέρια. Με πολύ χαρά παραγγέλνω τον καφέ μου, ένα διπλό espresso με λίγο ζεστό γάλα, και η κοπέλα με ρωτάει: τι πραλίνες θέλετε δεσποινίς? Οπότε μένω και τη ρωτάω τι εννοείτε? Και εκείνη μου εξηγεί πως με κάθε καφέ δικαιούσαι δύο πραλίνες Λεωνίδας γι αυτό με ρώτησε για να διαλέξω μεταξύ λευκής, μαύρης και σοκολάτας γάλακτος. Ενθουσιασμένη επιλέγω και σε χρόνο μηδέν η παραγγελία ήταν μπροστά μου. Μη μπορώντας να πάρω τα μάτια μου από το μυρωδάτο καφέ και τις πραλίνες λέω στην κοπέλα να την πληρώσω και κοιτάζω την απόδειξη και ξαναμένω έκθαμβη. Σύνολο: 2,50 ευρώ. Την πληρώνω και μένω να σκέφτομαι πως στο Κολωνάκι, μια θεωρητικά δήθεν και σνομπ γειτονιά ήπια τον πιο οικονομικό, μυρωδάτο και με κεράσματα καφέ. Χαρούμενη ήπια το καφεδάκι μου, εξαφάνισα τις πραλίνες, τακτοποίησα τα χαρτιά μου και επέστρεψα σπιτάκι μου για μεσημεριανό και siesta.



Υ. Γ. 1: Όπως ανέφερα παραπάνω, Λεωνίδα βρήκα στο Λονδίνο, στην Bond Street, και σέρβιρε και καφέ και με ευχαρίστηση διαπίστωσα πως υπάρχει και στην Αθήνα καφέ Λεωνίδας με εξαιρετικές τιμές.

Υ. Γ. 2: Παραπάνω ανέφερα την boulangerie Paul, στην Πανεπιστημίου απέναντι από το Ζόναρς. Όσοι βρεθείτε εκεί θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μη δοκιμάσετε έστω μία από τις άπειρες λιχουδιές.

ΕΟΡΤΑΖΟΥΣΑ 1 ΕΤΟΥΣ!!!

Σήμερον τη δευτέραν του Νοέμβρη το δισχιλιοστό δέκατο έτος, ετούτο εδώ το ιστολόγιο κλείνει το πρώτο έτος ζωής του. Δηλαδή τρέμετε κόσμε, έπεται και συνέχεια!!!

Γιορτάζω γιορτάζω, το blog δηλαδή! Τα πρώτα μου γενέθλια και είμαι πολύ χαρούμενη... Συνταγές, επισκέψεις σε εστιατόρια, ταινίες, θέατρα και γενικοί προβληματισμοί υπήρξαν η θεματολογία ενός blog που πέρασε ένα διάστημα δημιουργικής παύσης αλλά τώρα με έναυσμα τα πρώτα γενέθλια ανακάμπτει δριμύτερο στη θεματολογία του...

Χρόνια μου πολλά λοιπόν και εις άλλα με υγεία!!!

ΛΟΝΔΙΝΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙ!!!

Είμαι στο Λονδίνο και έχει τρελό κρύο και τώρα που γράφω θέλω να γράψω και άλλα που έχω στο μυαλό μου σχετικά με το ταξίδι αυτό αλλά ένα ζεστό φλιτζάνι καυτού espresso με ένα cupcake σοκολάτας με κοιτούν επίμονα και λέω να ενδώσω στο φλερτ. Οπότε για την ώρα ήθελα απλά να ανεβάσω κάτι για να μην είναι τόσο εγκαταλελειμμένο το blog και επιφυλάσσομαι για άρθρο μόλις ξεμπερδέψω με μια δυο υποχρεώσεις.

ΙΔΟΥ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ!!!

"Μια λέξη και όλα χάνονται. Μια λέξη και όλα σώζονται."
(Andre Breton)

Μεγάλος και βαθύς ο στοχασμός του ποιητή - λογοτέχνη.
Εγώ προσωπικά συμφωνώ! Όταν όλα γύρω αλλάζουν, νιώθουμε πως μας αλλοιώνουν, μας πικραίνουν και μας κλείνουν στο κλουβί μας (χρυσό ή όχι) μια λέξη μπορεί να μας στείλει στ' άστρα ενώ κάποια άλλη να μας "θάψει" βαθύτερα!

Περιμένω τις απόψεις σας!!!

Υ. Γ.: Θα προσθέσω και ένα ακόμη παράγοντα. Παίζει ρόλο ο χρόνος που θα ειπωθεί η εκάστοτε λέξη? Τι καθορίζει το αργά και το νωρίς? Πότε είναι αργά και πότε είναι νωρίς?

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ!!!

Σήμερα σκεπτόμενη το θέμα της επόμενης ανάρτησης είπα να ανεβάσω το πρόσφατο ταξίδι που έκανα σε μια από τις αγαπημένες μου πόλεις της Ευρώπης, το Λονδίνο. Εκεί βρέθηκα την προηγούμενη βδομάδα (εξ ου και η απουσία) για λόγους και δουλειάς και διασκέδασης.

Πήγα και έφερα το καλοκαίρι στο Λονδίνο. Μέχρι και με κοντομάνικο και γυαλιά ηλίου κυκλοφορούσαμε, τα οποία παρεμπιπτόντως και διέλυσα καθότι καρφώθηκα στην πόρτα του ταξί εξερχόμενη από αυτό. Ολόκληρο καλοκαίρι έβγαλαν τα καημένα τα γυαλάκια μου για να τους βρω την άκρη στο συνήθως ομιχλώδες Λονδίνο, που τώρα τις περισσότερες μέρες ήταν ηλιόλουστο!

Ακολουθεί λοιπόν ένα μικρό μέρος από τις προαναγγελθείσες φωτογραφίες:

Υ. Γ.: Με τη σειρά οι φωτογραφίες που ανέβασα αντιστοιχούν στις παρακάτω τοποθεσίες:

Piccadilly Circus, Baker Street - The Sherlock Holmes Museum, Baker Street - Telephone Booth, Trafalgar Square - The Naional Gallery, Trafalgar Square - Nelson's Column, Oxford Street - Selfridges, Baker Street - The Sherlock Holmes Museum, South Bank of River Thames - London Eye, South Bank of River Thames - Big Ben & Houses of Parliament.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΟΡΤΑΖΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ PANSOFIX!!!

Χρόνια Πολλά στις εορτάζουσες: Σοφία, Ελπίδα, Αγάπη και Πίστη! Αμιγώς γυναικεία γιορτή η σημερινή!
Χρόνια Πολλά και σε μένα (καθότι Σοφία)!

Να και το γλυκάκι λόγω της περίστασης!!!
Κερνάω εκλεράκια και κοκάκια!!!

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΙΣΩ!!!

Επιστροφή και πάλι στο κλεινόν άστυ. Πάει και το καλοκαίρι, να ήταν κι άλλο. Γυρίσαμε πιο σοκολατένιοι (σίγουρα) και πιο ήρεμοι (???)!!! Τώρα η καθημερινότητα της Αθήνας και το ημερήσιο πρόγραμμα με ευχάριστες αναλαμπές κάποιο θερινό σινεμά από εκείνα τα παλιά του κέντρου που βάζουν επανεκδόσεις παλιών ταινιών.

Υ. Γ. : Από την επόμενη ανάρτηση θα επιστρέψουμε στην αγαπημένη συνήθεια του μαγειρέματος...για να μην προσγειωθούμε ανώμαλα από την περίοδο νιρβάνας των διακοπών!!!

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

Καλό καλοκαίρι σε όλους με πολλά μπάνια, βουτιές, καλό φαγάκι και καλή παρέα. Εις το επανιδείν πιο σοκολατένιοι και ήρεμοι από ποτέ!!!