Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Is Everybody In? Is Everybody In? The Ceremony Is About To Begin!!!

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΟΥ ΓΥΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ?

Σήμερα τσαγκαροδευτέρα και ακόμα η παρουσίαση για την πολιτιστική κληρονομία - ιδιοκτησία με παιδεύει. Παρά τούτο, λίγο από εδώ λίγο από εκεί, βρήκα κάτι που δε μπορώ να αφήσω ασχολίαστο (αν και τα χρονικά περιθώρια για την παρουσίαση στενεύουν έως δεν υπάρχουν).

Χαζεύοντας στο site Σαν Σήμερα βρήκα μία ανοιχτή ψηφοφορία "Ποιος από τους παρακάτω πολιτικούς, εάν ζούσε, θα αντιμετώπιζε με αποτελεσματικότητα την παρούσα οικονομική κρίση;" Μεταξύ των προτάσεων είναι και ο Γεώργιος Παπαδόπουλος...κοντοστέκομαι λίγο, αλλά λέω δεν πειράζει, το καλό με τη δημοκρατία είναι πως ένα τόσο ακραίο και πολωμένο μυαλό σαν αυτό έχει το δικαίωμα να αποτελεί μέρος μιας ψηφοφορίας για πολιτικούς...(βέβαια τώρα που το ξανασκέφτομαι πιο πολύ για σουρεαλιστική σκέψη μου μοιάζει)... 

Τελοσπάντων, ψηφίζω αυτόν που θεωρώ για τη δεδομένη στιγμή πιο αποτελεσματικό πολιτικό και κοιτάζοντας τα έως τώρα αποτελέσματα της ψηφοφορίας βλέπω ότι ο Παπαδόπουλος κατέχει το διόλου ευκαταφρόνητο 20%, δηλαδή λίγο πίσω από τον προπορευόμενο Ελευθέριο Βενιζέλο (25%)! Να σημειώσω ότι είναι 20% σε σύνολο περίπου 8800 ψήφων! 

Εγώ ένα θα πω και αυτό δεν είναι δικό μου:
«Μια εποχή που δεν έχει κριτική δραστηριότητα, είτε είναι εποχή μιας ανεξέλεγκτης τέχνης ιερατικής και περιορίζεται να αναδημιουργεί καθιερωμένους τύπους τέχνης, είτε μια εποχή που δεν έχει τέχνη καθόλου.» Όσκαρ Ουάιλντ 

και απλά εδώ θα προσθέσω εγώ ότι δυστυχέστατα η ανθρώπινη φύση δεν αλλάζει. Σε κάθε περίοδο ιστορική και μη  θα βρούμε ανάμεσα στους ανθρώπους αδύναμους αλλά και ισχυρούς, ΑΝΟΗΤΟΥΣ και σοφούς , καλούς και κακούς.»

Υ. Γ. : Έτσι και κάτι αφιερωμένο στην ψηφοφορία! (Αν και το βιντεάκι θέλει να παίξει με τα νεύρα μου γιατι κάνει τα δικά του τα παλαβά και έχω βάλλει την ανάρτηση τρεις φορές)!

10 σχόλια:

  1. Ειλικρινά δεν ξέρεις πως να αντιδράσεις σε κάτι τέτοιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δε με εκπλήσσει το αποτέλεσμα αυτό. Γνωρίζω και έχω συνομιλήσει με πολλούς συνομήλικες μου, οι οποίοι λένε την συνηθισμένη πλέον φράση: Μία χούντα θα μας σώσει. Και πλέον έχουν επιχειρήματα μιας και θα χουν φάει κράξιμο για την στάση τους αυτή. Επιχειρήματα όπως, γιατί τώρα έχω ελευθερία; έχουμε ασφάλεια; κτλ. Και το χειρότερο είναι πως εκεί δε μπορούμε να τους πούμε πως έχουν άδικο. Αλλά δε πρέπει να καταπιανόμαστε σε αδύναμα σημεία ώστε να φέρουμε ένα καθεστώς που θα μας γυρίσει σίγουρα πολλές δεκαετίες πίσω.
    Πάντως και πριν από 3 χρόνια όταν ο ΣΚΑΙ παρουσίαζε την εκπομπή "Μεγάλη Έλληνες" ο Παπαδόπουλος βρισκόταν μέσα στις 70 πρώτες θέσεις...
    Άρα κάτι ανασυγκροτείται στην ελληνική κοινωνία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχω κι εγώ ακούσει το μια χούντα θα μας σώσει αλλά κυρίως απο ανθρώπους που δεν την έχουν ζήσει ή απο άτομα που έχουν την καβάντζα τους.Γι αυτό φτάσαμε ως εδώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σε περιμένει παιχνιδάκι... κατά τα άλλα... ουδέν σχόλιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Προσωπικά με τρομάζει το πόσο εύκολα οι Έλληνες ειδικά μπορούν οχι μόνο να πουν αλλά και να σκεφτούν έτσι...ειλικρινά αναρωτιέμαι, είτε έχει κατακυριεύσει τον κόσμο λήθη βαθιά και απέραντη, είτε μας ψεκάζουν. Άλλη εξήγηση δεν υπάρχει...Και δε με τρομάζει μήπως έρθει πάλι η χούντα (ως ιδέα είναι παντελώς παροχημένη και ξεπερασμένη) αλλά το ότι οι άνθρωποι την αναπολούν ξεχνώντας τη μιζέρια και τη δυστυχία που έφερε...Και μην ακούσω κανένα για τους δρόμους και τα γιοφύρια της χούντας...γιατι είναι παντελώς άστοχο όταν μιλάμε για ανθρώπινη δυστυχία, μιζέρια και πλήρη απαξίωση όλων όσων είχαν ιδεολογίες που τα απαίδευτα μυαλα τους δεν καταννούσαν και για αυτό καταδίωκαν! Όλα στη ζωή μπορεί δυστυχώς να έχουν καταλήξει να έχουν μία τιμή...εύχομαι μόνο Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ να εξακολουθεί να είναι μία αρετή ανεκτίμητη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτό ακριβώς. Πατάνε πάνω στην αξιοπρέπεια και την εκμεταλλεύονται με ύπουλο τρόπο. Σου λένε πως έχεις δύο επιλογές. Ζεις ελεύθερος αλλά εξαθλιωμένος. Ή ζεις με αξιοπρέπεια αλλά με περιορισμένη ελευθερία. Όσο δεν ενοχλείς την εξουσία δε σε ενοχλεί κι αυτή. Κάποτε λέγαμε όλοι πως θέλουμε την ελευθερία μας διότι ζούσαμε αξιοπρεπώς. Τώρα όμως που μεγάλο μέρος του λαού ζει στην εξαθλίωση σκέφτεται να προσφέρει την ελευθερία του για να ζήσει αξιοπρεπώς. Και ρε γαμώτο έχουν δίκιο στην κατάσταση που είναι. Και έχουν δίκιο διότι δε τους δίνεται άλλη επιλογή.
    Αυτό είναι που με τρομάζει...
    Που οδηγούμαστε προς τα κει σιγά σιγά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Νομίζω πως ανέκαθεν και παντού τα στρατιωτικά καθεστώτα έχουν δυστυχώς μία φοβερή μαεστρία να υποδουλώνουντους ανθρώπυς ως φυσικές παρουσίες αλλά και ως έλλογα όντα...Έχεις απόλυτο δίκιο οτι σε εξαθλιώνουν ώστε μετά πετώντας σου ένα ξεροκόμματο να λες και ευχαριστώ αλλά και πάλι τα συντηρητικά καθεστώτα πάλι στην εξαθλίωση και την αναξιοπρέπεια σε οδηγούν...Με ποναει η καρδιά μου να βλέπω εγκυες να πεινάνε και παιδάκια να λιποθυμούν αλλά και επι δικτατορίας παλι οσοι δεν τη δέχθηκαν στην εξαθλίωση έζησαν...εκει που θέλω να καταλήξω είναι οτι ναι μεν η ιστορία κύκλους κάνει όμως ο συγκεκριμένος δε μπορεί να κλείσει τόσο γρήγορα...τόσο λίγο μπορέσαμε να απομακρυνθουμε απο μια τόσο μαύρη σκία της ιστορίας μας?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Η αδιαφορία μήπως;
    Η καλοπέραση;
    Το διεθνώς διάσημο Αθηναϊκό nightlife;
    Πάνω απ' όλα το ότι ήμασταν ανεπίδεκτοι γνώσεων πάνω στην πραγματική ιστορία... Κυρίως την νεώτερη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Δυστυχώς αν και ελληνική η ρήση, το δις εξαμαρτειν ουκ ανδρός σοφού,δεν φαίνεται να θυμίζει κάτι σε πολλούς Έλληνες. Ένας συγκροτημένος άνθρωπος χωνεύει τις εμπειρίες του, όπως και τα επιτεύγματα και τα παραπτώματά του, όπως χωνεύει το κρέας, ακόμα κι όταν αναγκάζεται να καταπιεί μερικά σκληρά κομμάτια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Φοβάμαι ότι στις οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις μερίδα του κόσμου στρέφεται ιδεολογικά σε ακραία συντηρητικές λύσεις...Νομίζουν οι ανιστόρητοι ότι ακροδεξιές κυβερνήσεις θα λύσουν το πρόβλημα...
    Το αυγό του φιδιού έτσι εκκολάπτεται
    Και στην Γερμανία του 20 αυτά είχαν γίνει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή